Erehaag voor Hubert die al vijftig jaar brandweerman is: “Zo’n verrassing had ik niet verwacht”

Edegem -

Tijdens een etentje met zijn familie in brasserie ’t Forum werd Hubert Van Campfort (66) donderdagavond verrast door het brandweerkorps van Edegem. Zijn collega’s vormden een erehaag omdat Hubert vijftig jaar vrijwillige brandweerman is. “Maar eind januari stop ik, dan is het lang genoeg geweest.”

Filip Spoelders

Hubert was naar de brasserie getrokken om zijn jubileum in familiekring te vieren. “Tijdens het diner werd ik naar buiten gelokt met de melding dat een ruit van mijn auto was uitgegooid. Mijn hart stond even stil. Maar toen ik buiten kwam en zoveel collega’s zag staan, was ik echt ontroerd. Zo’n verrassing had ik niet verwacht”, blikt Hubert nog even terug.

Een halve eeuw brandweerman zijn, is dan ook een grote verdienste. “Ik ben nochtans heel stom bij de brandweer van Edegem beland”, vertelt hij. “In 1971 namen mijn ouders de horecazaak De Volkslust over. Dat was het lokaal waar de brandweer ook zijn feesten, zoals de Sint-Barbaraviering, hield. Mijn ouders wilden die feesten natuurlijk behouden, maar mijn vader was te oud om bij de brandweer te gaan. Dus vroeg hij het aan mij. Ik was 16 jaar en zag dat wel zitten. Maar ik moest eerst nog twee jaar opleiding volgen om vanaf 1973 volwaardig brandweerman te zijn.”

De gevierde Hubert hield het niet droog.

De gevierde Hubert hield het niet droog. © Patrick De Roo

Volgens Hubert heeft branden blussen nu niets meer te maken met vroeger. “Vroeger waren onze persoonlijke beschermingsmiddelen een vest, een kurken helm, een jeansbroek en laarzen. Met deze kleding trokken wij ten aanval. Nu zijn we echt wel verwend en maar goed ook.”

Het type van branden is eveneens hard veranderd. “Een woningbrand mondde vroeger veel sneller uit in een vuurzee. Huizen waren niet geïsoleerd zoals nu, er waren geen rookmelders en het enkel glas van de ramen sprong meteen. Hierdoor pakte de brand extra zuurstof en werd hij groter. In deze tijden gaat een woningbrand meer om rookontwikkeling omdat de ruimten beter zijn afgesloten.”

Van de vele interventies die Hubert meemaakte, blijven er hem een paar zeker bij. “Ik moet meteen aan de instorting van het dak van het parochiecentrum van Lint denken. Dat is al dertig jaar geleden. Op een zondagmiddag kwamen we ter plaatse om het korps van Lint te ondersteunen en we zagen onmiddellijk twee slachtoffers liggen. Op zo’n moment weet je niet waar eerst te beginnen want ook binnen lagen nog verschillende mensen onder tafels en het puin. Wanneer ik er nu voorbijrijd, denk ik steeds terug aan die momenten.”

Ook zijn familie werd bij de hulde betrokken.

Ook zijn familie werd bij de hulde betrokken. © Patrick De Roo

Een mogelijke pyromaan in Edegem hield Hubert veertig jaar geleden eveneens uit zijn slaap. “Een keer per week tussen 3.30 en 4u stond er een strooien dak in brand. Het is nooit bewezen dat het om een pyromaan ging, maar het heeft ons toch enkele weken beziggehouden. Recent ben ik ook mee bijstand gaan verlenen tijdens de heidebranden in Brecht en Kalmthout.”

Naast brandweerman werkte hij gedurende 36 jaar bij Atlas Copco. “Wanneer ik daar werkte, kon ik natuurlijk niet opgeroepen worden. Maar het gebeurde wel dat ik te laat op mijn werk was omdat ik ’s nachts of ’s ochtends een interventie had. Daar heeft het bedrijf nooit moeilijk over gedaan.”

De collega’s zorgden eveneens voor een collage.

De collega’s zorgden eveneens voor een collage. © Brandweerzone Rand post Edegem

Ook zijn vrouw speelde een belangrijke rol in zijn lange loopbaan bij de brandweer. “Het is belangrijk dat ze me altijd heeft gesteund. Als de pieper ’s nachts gaat, staat ze sneller beneden dan ik. Ik kleed me aan en tegen het moment dat ik beneden ben, staat de garage en de poort achteraan al open. Ik woon slechts achthonderd meter van de kazerne maar dit zijn gewonnen minuten die altijd tellen. We zijn dan ook 45 jaar gelukkig getrouwd.”

Na vijftig jaar kijkt Hubert stilaan uit naar zijn afscheid. “Tegen eind januari stop ik. Dan is het zeker lang genoeg geweest. Ik heb het altijd graag gedaan met een toffe groep collega’s en het zal wennen zijn wanneer ik niet meer word opgeroepen. Maar tot dan sta ik nog paraat. Zo ga ik nog zes wespennesten verdelgen met een aspirant-brandweerman. Het leeftijdsverschil kan niet groter zijn binnen de brandweer”, lacht Hubert.

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio