Asella en Rik: al,75 jaar een hecht koppel. 

Asella en Rik: al,75 jaar een hecht koppel. © Joris Herregods

Rik en Asella zijn 75 jaar getrouwd én wonen nog in hun huis: “Ook kamperen doen we nog steeds”

Kontich -

Een albasten huwelijk (75 jaar) vieren, is weinigen gegeven. Rik Tuyteleers en Asella De Herdt, beiden 94, uit Kontich hebben die bijzondere mijlpaal bereikt. Hun ‘geheimpje’: veel reizen. “In de zomer trekken we nog altijd naar onze stacaravan in Nederland.”

Beiden geboren en getogen in Kontich stapten Rik en Asella op 19-jarige leeftijd op 26 oktober 1946 in het huwelijksbootje. Zes maanden later kwam enige zoon Frans (74) ter wereld. Het nageslacht werd intussen verrijkt met kleindochter Sofie (37) en achterkleindochters Norah (11) en Margaux (9), die naast de deur wonen. Het koppel woont nog steeds zelfstandig in hun huisje in de Keizershoek.

Asella met hun huwelijksfoto 75 jaar geleden. Ze trouwde in het zwart. “Een jaar na de oorlog had je niet veel te kiezen.”

Asella met hun huwelijksfoto 75 jaar geleden. Ze trouwde in het zwart. “Een jaar na de oorlog had je niet veel te kiezen.” © JHS

Rik en Asella hebben hun hele leven veel gereisd, met een voorliefde voor het hoge noorden. Volgens hen is het mee de sleutel tot hun lange huwelijksgeluk. “Eerst trokken we er met de tent op uit, daarna met een trekcaravan, tot aan de poolcirkel in Noorwegen”, vertellen de jubilarissen. “Daarna schakelden we over op een stacaravan waar we nu tijdens het seizoen nog steeds naar toe gaan, in Westkapelle in Zeeland.”

“We hebben al wel een paar keer getwijfeld om te stoppen, want na zo’n lange tijd is de vriendenkring natuurlijk helemaal uitgedund. Maar aan de andere kant, is het ons lange leven. Het zorgt voor sociaal contact en ook de kleindochter en achterkleinkinderen vinden het fijn. Van maart tot in oktober gaan we geregeld voor een paar weken naar daar. We zijn nu ook nog maar pas sinds een week terug. De zoon of kleindochter brengt ons, maar daar rijd ik zelf nog met de auto om naar de winkel te gaan en ons eigen potje te koken”, zegt de kranige Rik.

“Tot binnen een paar jaar als we honderd worden”, zwaait hij ons met een knipoog ter afscheid.

Bart Roggeman