© BELGA

Stadionverbod niet altijd gecontroleerd: politie wil dat clubs meer doen, Pro League pleit voor alternatieve methoden

Supporters met een stadionverbod raken nog te makkelijk binnen op voetbalwedstrijden. Dat blijkt na een rondvraag bij de politiediensten. Clubs staan in voor de controles, maar sluitend zijn die niet. “We moeten kijken naar andere methoden om de stadionverboden te doen naleven”, klinkt het bij de Pro League.

Bart Lagae

Zelfs de Hoge Venen zijn niet vrij van baldadig supportersgedrag. Uniondoelman Anthony Moris werd zaterdag belaagd met ­aanstekers en bierdouches uit een Eupenvak, waarop scheidsrechter Bram Van Driessche de spelers naar binnen stuurde. De Panda’s tasten in het duister over wie de daders zijn. De politie voert een onderzoek, maar heeft de ­schuldigen nog niet gevonden.

Toch is er geen algemeen ­probleem met de opsporing van daders van voetbalgeweld, ­zeggen politieagenten die ­anoniem getuigen tegenover onze redactie.

“Er heerst geen straffeloosheid in ons voetbal. In elk stadion ­verzamelen agenten foto’s en beeldmateriaal van (hardekern-)supporters. Die worden na de wedstrijd geanalyseerd met de clubs. Clubs kennen hun pappenheimers en weten vaak wie over de schreef gegaan is. De daders belanden voor 12 of 24 uur ­bestuurlijk in de cel en worden nadien vervolgd op basis van de voetbalwet of in de rechtbank.”

De voetbalwet, ingevoerd in 1999, voorziet in straffen met een boete en een stadionverbod. ­Alleen blijken de controles op dat stadionverbod niet altijd even ­waterdicht. “Bij de meeste clubs kun je een abonnement doorgeven”, klinkt het bij de politie. “In de praktijk volstaat een QR-code om ­ongehinderd een stadion binnen te wandelen.”

De Pro League erkent het ­probleem, maar wijst erop dat de controles niet alleen de ­verantwoordelijkheid zijn van de clubs. “Vroeger moesten mensen met een stadionverbod zich op het uur van de wedstrijd aanmelden bij de politie”, zegt Stijn Van Bever van de Pro League. “Het zou niet slecht zijn als dit opnieuw ­systematisch gebeurt. Daarnaast moeten ook de clubs hun verantwoordelijkheid nemen en kijken naar alternatieve methoden.”

Clubs controleren de toegang tot de stadions, politieagenten ­controleren in de veiligheids­perimeter rond de stadions of er supporters met een stadion­verbod aanwezig zijn. Wie betrapt wordt, riskeert een verlenging van zijn stadionverbod met één jaar.

“Alleen trekt een hardleerse groep van supporters zich niets van die straffen aan”, klinkt het bij de politie. “Ze stapelen de ­stadionverboden op zoals ­sommige chauffeurs elk rijverbod aan hun laars lappen.”

Zwarte kledij

De politieagenten die we ­contacteerden, denken niet dat het voetbalgeweld in de stadions fors is toegenomen. “Alleen is de media-aandacht nu groter.” Ze wijzen er ook op dat de ­voetbalbond harder optreedt, waardoor incidenten vaker aan het licht komen. “Een wedstrijd wordt nu vaker stilgelegd als er een projectiel op het veld terechtkomt.”

Ook kopieergedrag speelt een rol, menen ervaren agenten. “Een jonge generatie wil zich ­bewijzen tegenover de oudere. Niet alleen bij de topclubs, ook bij middelgrote clubs als Zulte ­Waregem, KV Kortrijk, KV ­Mechelen, OHL en Eupen zien we jonge supporters met zwarte ­kledij. Dat ze projectielen binnensmokkelen, is van alle tijden.”

Tot slot stelt de politie de combiregeling in vraag. Daarbij moeten bezoekende fans verplicht bij hun toegangsticket een kaartje voor een supportersbus kopen.

“Zonder combiregeling zouden er meer incidenten zijn, maar zo trek je ook een speciaal soort ­supporters aan”, klinkt het. “Op die bussen wordt fameus ge­dronken en als supporter ben je al gauw een halve dag kwijt. Wie krijg je dan in je stadion? Niet de brave huisvader die zijn kinderen eens wil meenemen naar een wedstrijd, wel weer die radicalere fans.”

MEER OVER

MEER OVER VOETBAL