©  BELGA

Eli Iserbyt rijdt solo naar zege in Ruddervoorde en pakt ook gedeelde leidersplaats in Superprestige

Eli Iserbyt (Pauwels Sauzen-Bingoal) heeft de Superprestige-cross in Ruddervoorde gewonnen. De West-Vlaming kon profiteren van een valpartij van zijn medevluchter Quinten Hermans halverwege de wedstrijd en reed solo naar de overwinning. Hij wordt ook samen met Hermans en Toon Aerts gedeeld leider in de Superprestige.

LEES OOK: Betsema demonstreert in Ruddervoorde en neemt leiding over in Superprestige

De kopstart was voor de Zwitser Kevin Kuhn, maar die werd al snel opgevolgd door een attente Eli Iserbyt. De West-Vlaming trok nog in de eerste ronde weg met Toon Vandebosch, liet die even ontsnappen maar uiteindelijk kwam een groepje van een tiental renners weer samen. Quinten Hermans was achteraan de groep gestart omdat hij te laat op het appel verscheen, maar dook al in de tweede ronde naar de leiding op de schuine strook. Iserbyt liet het gevaar niet ontsnappen en dook naar zijn concurrent toe. Toon Aerts moest een eerste keer diep in het rood gaan om het gaatje met het duo te dichten, trapte op zijn adem en viel weer naar achteren.

Een sterke Hermans bepaalde het tempo en zette Iserbyt onder druk in het zand en op de technische stroken. Tot Hermans in de vijfde ronde op de balken in de fout ging en bijna ten gronde ging. Hermans moest de ketting opnieuw op zijn fiets leggen, waardoor Iserbyt riebedebie leek.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Hermans probeerde nog aan te dringen, maar ging een ronde later nog eens tegen de grond. In de achtergrond vocht Laurens Sweeck nog voor een podiumplaats, maar ook hij had af te rekenen met kettingproblemen. Iserbyt liet zich in eigen provincie niet meer bedreigen voor de koppositie en reed soeverein naar de overwinning. Hermans werd tweede, Aerts derde.

Iserbyt zit intussen al aan zes overwinningen in het jonge seizoen en pakte met zijn overwinning vandaag ook de leidersplaats in de Superprestige over van Toon Aerts. Iserbyt, Hermans én Iserbyt hebben elk 28 punten na twee manches van de acht manches.

 

 ©  BELGA

“Zege was niet zo makkelijk als het leek”

“Quinten Hermans heeft best wel een sterke cross gereden”, begon Iserbyt na afloop. “Hij vroeg niet om over te nemen en bleef steeds maar op kop rijden. Ik zat dus vrij goed in zijn wiel. Maar ik kon zo ook zien dat hij de fouten opstapelde en keer op keer in de problemen kwam, zeker aan de balken. Ik zag hem opdraaien maar hij deed dat volgens mij net iets te schuin. Ik wist dat in die strook ergens een putje lag en blijkbaar moet Quinten daar met zijn voorwiel in terecht gekomen zijn. Ik zag hem tegen de vlakte gaan. Dat was het signaal voor mij om vol door te trekken. Ook al was het nog een eind te gaan.”

Quinten Hermans bleef nog jacht maken op Eli Iserbyt, maar de West-Vlaming bleek andermaal te sterk voor de rest van het pak. “Ik heb het niet zo gemakkelijk gehad als het er misschien uit zag”, weerlegde Iserbyt. “Toen ik nog bij Quinten Hermans reed, moest ik steeds maar kloofjes dichten. Hij trok door na elke bocht. Ook op de rechte stukken reed hij snel. Ik maakte ook wat foutjes en schuivers maar dat kwam eigenlijk omdat ik mijn eigen tempo en vooral mijn eigen lijn niet kon rijden. Op het einde spaarde ik mijn krachten wat, aangezien de zege toch binnen was. Ik denk dat ik hier op techniek mijn voorsprong kon verdedigen.”

Quinten Hermans werd genekt door zijn eigen enthousiasme: “Helemaal mijn eigen fout”

Het was zaterdag eigenlijk een déjà vu met hetgeen gebeurde in Iowa City, de derde manche van de Wereldbeker, toen Quinten Hermans daar tegen de vlakte ging aan de balken. Ook in Ruddervoorde verslikte de Tormansrenner zich aan de balkenpartij en zo lag net over half cross de weg open voor Eli Iserbyt om aan zijn solo te beginnen. Net als in Amerika rondde hij die in West-Vlaanderen netjes af. Hermans slaagde er zaterdag wel in zijn tweede plaats te consolideren.

De aanvang van de Superprestigecross verliep tevens een beetje chaotisch voor Hermans. “Zoals ik de reglementen ken gaat men pas tien minuten voor aanvang van de cross over tot de naamafroeping. Ik begaf me met die marge in het hoofd naar de start, maar blijkbaar was men al begonnen met de naamafroeping. Ik slaagde er wel in snel naar de kop van de wedstrijd te rijden.”

Net als in Iowa City sloeg het noodlot toe aan de balkenpartij. “Nu lag het echt wel aan mezelf”, baalde de Limburger. “Ik had Eli Iserbyt in mijn wiel zitten en ik voelde me redelijk goed. Mijn intentie was om de hele wedstrijd druk te zetten en hem tot een fout te dwingen. Wel, ik ging daarop zelf in de fout en sloeg onderuit. Eli is een heel explosieve renner. Je mag die nooit een vrijgeleide geven of je hebt het zitten. Daarom dat ik het tempo zeer hoog hield en hem op die manier trachtte af te matten. Ik stootte vandaag echter op een sterke Eli. Ik had die fout aan de balken nooit mogen maken. Dan zat er hier zeker meer in. Mijn enthousiasme heeft me misschien wel wat genekt.”