© Victoriano Moreno

ALLEMAAL ANTWERPEN. “Je baby zien huilen: een moederhart is maar fragiel in dat opzicht”

Elke weekdag plukken onze reporter en fotograaf een toevallige voorbijganger van straat voor een fijn gesprek. Want iedereen heeft een verhaal. En zeker in Antwerpen. Vandaag: Danielle Raeijmaekers (31).

“Vandaag is Mick voor het eerst naar de crèche gegaan. Voor twee uurtjes. Voor het eerst heb ik hem dus afgegeven. Daar kwamen wel wat traantjes aan te pas. Eerst bij hem. Dan bij mij. Maar ik ben hem net gaan ophalen en in de crèche hebben ze een foto getrokken waarop hij aan het lachen was. Blijkbaar was het toch vooral mama die tranen had.  

Ik had op voorhand veel zenuwen voor dit moment. Mick is nu vier maanden oud en het zijn al moeilijke maanden geweest. Hij weent snel en zeker bij je eerste kindje ga je als mama zoeken naar de redenen daarvoor. Maar soms vind je geen reden. Je baby zien huilen: een moederhart is maar fragiel in dat opzicht.

Morgen begin ik ook terug met werken. Ik werk in Mechelen maar kan gelukkig vaak van thuis uit werken. Vroeger vond ik thuiswerken vreselijk en wilde ik altijd naar kantoor. Nu vind ik het een zegen, want dan kan ik hem ’s avonds gaan ophalen.

Ik ga terug voltijds werken, mijn man gaat parttime werken om voor hem te zorgen. Ik heb net vier maanden gehad om een band met Mick op te bouwen, nu is het zijn beurt.

Maar eerst ga ik vandaag nog een flinke wandeling met hem maken. In de draagzak. Dan kan hij wat bekomen. Of kan ik wat bekomen. Sinds Mick geboren is, ben ik noodgedwongen veel beginnen wandelen. Twee keer per dag een toer van een uur of langer. Zo sliep hij het beste. Om mijn zwangerschapskilo’s eraf te krijgen, was dat dan toch een goede zaak.”

 evw

CITTA

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio