Stijn Janssen. 

Stijn Janssen. ©  Jeroen Hanselaer

COLUMN. Jan Loos gaat weer helemaal loos

Stijn Janssen

Er is altijd iets loos met Jan Loos, ondertussen uitgegroeid tot zowat de bekendste wolvenvriend van Vlaanderen. Hij groeide op in ons dorp en ontpopte zich toen al als een diehard milieuactivist die het aan de stok kreeg met de ganse uitstervende boerenpopulatie. Een keer staat nog in ons geheugen gegrift en bracht een flinke deuk aan in ons – toen nog – naïef geloof in de goedheid van de mens.

Op een dag deed het gerucht de ronde dat ons volledige dorp van de ene op de andere dag zou omgevormd worden tot een groot natuurgebied. De mare werd voor waarheid verspreid door een boer die bij alles wat rook naar geitenwollensokken en floot als een wielewaal het schuim op de lippen kreeg. Hij wees Jan Loos aan als het brein achter het snode plan om niet alleen alle akkers van de keuterboeren, maar in één pennentrek alle geërfde bouwgronden van de dorpelingen manu militari in te nemen en om te vormen tot een paradijs voor dikkoppen en roerdompers.

Een colonne van tractoren trok daarop naar de woonst waar de jongeman zich die dag ophield met zijn vader en moeder. Het huis werd omsingeld en beklad. De plaatselijke champetters konden maar net verhinderen dat hij uit zijn woonst werd gesleurd om aan vier trekkers te worden gevierendeeld. Als woeste boeren zich verenigen, is de middeleeuwen nooit veraf. De dag daarop werd hij nog eens belaagd door een meute hondsdolle dorpelingen. “We weten je wel te vinden”, zo kreeg hij te horen.

Maar Loos liet zich niet intimideren door het Palermo aan de Witloop, de beek die door ons dorp loopt en destijds bruin zag van gier, aal en beer. Hij zorgde ervoor dat er vandaag weer de zeldzame beekprik en kwabaal in rondzwemt. Toen hij later uitweek naar een ander dorp – niet uit schrik, dat woord staat niet in zijn woordenboek – verloren we hem uit het oog. Tot de eerste wolf opdook in Vlaanderen en hij overal waar het zijn honger stilde aan een schaap of vaars de verdediging van het dier op zich nam.

Weer gaat Loos helemaal loos. Weer worden de messen gewet en de fakkels aangestoken en ziet men hem liefst op de brandstapel eindigen. Hij mag bij deze weten dat we met een flinke hoeveelheid plaatselijk Gagelbier in ons blaas dat vuur persoonlijk komen blussen.

MEER OVER Kempens Bekeken

Meer nieuws uit de Kempen

citta Kempen

Mobiliteit in de Kempen

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio