Volle bak in De Pindop. 

Volle bak in De Pindop. © Michel Van Hoof

BLIJVEN PLAKKEN. De Pindop: 130 man in een klein kot

Herenthout -

“Daar in dat kleine café in de haven”, zingt Vader Abraham. In het Stoetersdorp lag dat kleine café op de Nijlense Steenweg. De Pindop van Michel Van Hoof was een kleine kroeg, met een grote impact.

Stefan Laenen

Een pindop. Zo heet in het Stoetersdorp het stuk speelgoed dat in de rest van de lage landen genoegzaam gekend is als een tol. De Pindop is tevens de naam van het waanzinnig populaire café dat Michel Van Hoof vanaf 1997 zes jaar lang runde.

De kleine kroeg op de Nijlense Steenweg was amper een uit de kluiten gewassen living groot. Grofweg geschat zestig vierkante meter. Toch stonden in die beperkte ruimte enkele tafels, een darts, een handvol spelautomaten en een ‘sjotterkestafel’. “Ooit telde ik op een vrijdagavond 130 klanten voor mijn toog. Gemiddeld een paar dus per vierkante meter. In de huidige coronatijden lijkt dat hallucinant”, lacht Van Hoof, die nog geregeld over De Pindop wordt aangesproken.

 

Blijven Plakken

Het voorbije anderhalf jaar leefden we met de rem op. En dat was ooit wel anders. In deze reeks blikken we nostalgisch terug op onze wonderjaren 80 en 90. De jaren waar in Antwerpen, de Kempen of Mechelen in de verste verte geen avondklok viel te bespeuren.      

 

Veel volk op enkele vierkante meter in De Pindop.

Veel volk op enkele vierkante meter in De Pindop. © Michel Van Hoof.

“Ik was in die zotte jaren niet vies van een stunt. Als het solden was, verlaagde ik de prijs van mijn pinten met 5 frank. Toen ik openging, kostte een pint 35 frank. Toen ik De Pindop sloot, één euro. Ik beloofde eens gratis drank aan de klant die erin slaagde om Belle Perez naar mijn zaak te lokken. Hetgeen overigens is gelukt. Ik denk trouwens dat het Perez wel beviel in Herenthout, want ondertussen woont ze hier. (lacht) Een gelijkaardige weddenschap om Nicole en Hugo naar De Pindop te krijgen is dan weer niet gelukt.”

Zelfs van zijn congé maakte Van Hoof een stunt. “Als ik op vakantie ging, nam mijn zus Leen de zaak over. Tot ik het idee kreeg van een soort zoektocht. Ik vertrok op reis binnen België en ons Leen hing dagelijks tips uit aan de venster. De tweede tip was een Bijbels vers dat verwees naar de passage waarin de haan drie keer kraait. Ik zat inderdaad in een bungalow in Den Haan. Toch wel een beetje met de daver op het lijf, want voor mij voelde het als een klopjacht. (lacht) De klanten die mij vonden, kregen een vat.”

Michel Van Hoof (rechts) met zijn toenmalige tapper Gert Van Dyck eind jaren negentig.

Michel Van Hoof (rechts) met zijn toenmalige tapper Gert Van Dyck eind jaren negentig. © Michel Van Hoof

In maart 2003 sloot de kroeg. In zekere zin was ook de sluiting een stunt. “Ik kreeg nieuwe buren, en die klaagden over lawaaihinder. Terwijl ik met de rest van de straat nooit last had. Zo’n gespannen situatie is op den duur niet plezant meer. Dus ik had het wat gehad. De laatste avond hield ik een ‘uitzuip’, letterlijk het leegdrinken van de voorraad. De klanten bleven werkelijk tot de laatste druppel, en ook daarna nog. Met geen stokken naar huis te krijgen. Er kwamen combi’s aan te pas en op den duur is beslist om mij te ‘ontzetten’. Met andere woorden, ik bracht de nacht door in de politiecel. Mijn eerste en tevens laatste nacht in de gevangenis, onschuldig dan nog, want ik had niets misdaan. Maar met mijn aanwezigheid zou ik - volgens de agenten - het volk hebben opgejut.”

Michel Van Hoof (links) en Robert van Beek tappen een Voenk in Ter Voncke.

Michel Van Hoof (links) en Robert van Beek tappen een Voenk in Ter Voncke. © Stefan Laenen

Het pand van De Pindop huisvest tegenwoordig de smaakvolle tapasbar La Taperia van chef Peter Cambré. Van Hoof belandde na enkele professionele omzwervingen als supermarktmedewerker en schepen opnieuw achter de toog. “Mijn hart klopt in de horeca. Net voor de coronacrisis uitbrak, nam ik met mijn kameraad Robert van Beek de parochiezaal GOC Ter Voncke over. Decennia geleden hield mijn moeder zaliger deze zaak open. In zekere zin is de cirkel rond. Ondanks de verschillende lockdowns en bijbehorende barre tijden blijven Robert en ik niet bij de pakken zitten. Het café is ingrijpend gemoderniseerd en we lanceerden ons eigen biertje Voenk.”

“De Pindop was een jeugdcafé waar iedereen over de vloer kwam. In die zin is een parochiezaal ook een zaak met een zeer divers cliënteel. Het enige grote verschil is allicht het sluitingsuur. In De Pindop zag ik het heel vaak weer licht worden. Dat hoeft voor mij nu niet meer. Het jachtige is eraf, één uur ’s nachts is laat genoeg.”

“Aan de toog van Ter Voncke word ik nog geregeld aangesproken over De Pindop. Veel klanten van weleer zijn vrienden voor het leven. Een kleine vijf jaar geleden organiseerden we een reünie van De Pindop in een café dat daags nadien werd afgebroken. Een hele nacht lang speelden we de hits van weleer. Een zalige herinnering! En de weddenschap om Nicole en Hugo naar Ter Voncke te krijgen, staat nog steeds open.”

Lees hier alle plakverhalen uit jouw gemeente en ver daarbuiten

MEER OVER Blijven Plakken

Meer nieuws uit de Kempen

citta Kempen

Mobiliteit in de Kempen

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio