Het Buitenland biedt een sprookjesachtige aanblik.

Het Buitenland biedt een sprookjesachtige aanblik. © Ward Bosmans

Exclusief wonen in gehucht Buitenland: “Je hebt hier alle dagen een vakantiegevoel”

Bornem -

De volgende twee weekends is de Scheldebrug tussen Bornem en Temse afgesloten tussen 21u en 6u. Reden genoeg om eens te polsen bij inwoners uit Bornem die vlak bij de brug wonen. Wanneer je op de kaart kijkt, kom je dan al snel in het Buitenland terecht. Het Buitenland? Jawel… het Buitenland, want zo heet dit Bornems gehucht van drie straten groot.

Ward Bosmans
 

 ©   GVA

We moeten eerlijk toegeven dat we al in veel buitenlanden geweest zijn, maar dit plekje op amper vijftien kilometer van onze woonplaats was nog onontgonnen gebied. ‘Buitenland 2’ staat er op de wegwijzer langs de N16. We nemen de afrit en komen even verder op een smal baantje dat ons naar onze bestemming leidt.

Het weggetje kronkelt door de velden. Koeien rechts van ons, links een kudde schapen. Het duurt een paar honderd meter voor we de eerste tekenen van menselijke beschaving zien. Her en der, verscholen tussen het weelderige groen, staan prachtige villa’s. En dan plots, uit het niets, zien we aan de linkerkant van de weg een tiental kleinere rijhuisjes. Alsof de stedenbouwkundige diensten hier een vorm van lintbebouwing in het achterhoofd hadden, maar de plannen dan toch wijselijk in de vuilnisbak kieperden.

Sluipverkeer

Wanneer we willen aanbellen bij het eerste huis in de rij, vinden we geen bel. Later blijkt dat dat het geval is bij ongeveer de helft van de tien woningen. We gaan dan maar eens langs achter kijken. Er staat een deur open, maar er is niemand die antwoordt op onze “Hallo, goeiedag.”

Bij huisje nummer twee hebben we meer succes. Helmut (59) woont een tiental jaar in het Buitenland. “Ik ben oorspronkelijk van Antwerpen. Twintig jaar geleden leerde ik mijn vriendin kennen. Eerst hebben we een tijdje in Temse gewoond voor we naar hier kwamen. Het is hier geweldig rustig en iedereen kent iedereen. Er is geen enkele winkel in de buurt. Of we last gaan hebben van de werken aan de Temsebrug? Nee, wij doen onze boodschappen in Bornem. Toen de brug overdag gesloten was, hadden we veel last van sluipverkeer.”

Hogere huizenprijzen

Katarina Peeters (49) is van de streek. Ze woonde twintig jaar in Sint-Amands, maar toen ze na haar scheiding een nieuwe woonst zocht, vond ze die in het Buitenland. “Ik droomde er al lang van om hier te wonen. Dat was niet makkelijk, want hier komen heel weinig huizen te koop. Meestal blijft de woning in handen van de families die er wonen.”

Katarina Peeters droomde er al lang van om hier te komen wonen.  

Katarina Peeters droomde er al lang van om hier te komen wonen.  © Ward Bosmans 

“Of de huizen hier duurder zijn? Ik denk het wel”, zegt Katarina. “Weert en het Buitenland zijn de duurste plaatsen om te wonen in Bornem. Je woont hier midden in de natuur en vijfhonderd meter verder kan je de Scheldedijk op. Of ik het grapje over wonen in het Buitenland nog niet beu ben? Nee, ik gebruik het zelf ook nog af en toe”, lacht Katarina.

Scheve toren

We volgen het kronkelweggetje tot we in het centrum van het Buitenland arriveren. Het heeft iets sprookjesachtig. De oude boerderij waar we langskomen, heeft zelfs een toren die qua scheefheid kan wedijveren met die van Pisa.

Het Buitenland heeft zijn eigen scheve toren.  

Het Buitenland heeft zijn eigen scheve toren.  ©  Ward Bosmans

Er staan nog meer prachtige oude huizen, en tussen die huizen door kronkelt de Sluisgracht. Talloze brugjes verbinden de huizen met de achterliggende tuinen.

De Sluisgracht kronkelt door de achtertuinen. 

De Sluisgracht kronkelt door de achtertuinen. ©  Ward Bosmans

Lucy Merckx (76) vertelt ons dat een aantal van die huizen werden gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1894 in Antwerpen. Ze werden daar afgebroken en in het Buitenland heropgericht in 1898. Zonder het te weten hebben we aangebeld bij een afstammeling van de familie Merckx.

De grootvader van Lucy Merckx lag aan de basis van de groei van het gehucht Buitenland. 

De grootvader van Lucy Merckx lag aan de basis van de groei van het gehucht Buitenland. ©  Ward Bosmans

“Het Buitenland is gesticht door een van mijn voorvaderen. De stamvader, Frans Merckx, bezat midden de jaren 1800 het hele Buitenland. Na zijn dood werd alles verdeeld onder zijn negen zonen. De jongste van die zonen was mijn grootvader, Alfons Merckx. Hij heeft deze grond geërfd. Het huis werd hier gebouwd in 1895 voor 21.000 Belgische frank (525 euro, red.).”

Mandenmakerij

“Mijn overgrootvader heeft hier een mandenmakerij gesticht en mijn grootvader bouwde ze verder uit”, vertelt Lucy. “Hij legde de basis voor een bloeiende industrie waar op het hoogtepunt zelfs tweehonderd mensen werkten. Daardoor nam het aantal huizen – tot op dat moment stonden er maar een vijftal – snel toe.”

Ook nu wonen hier nog veel afstammelingen van de familie. “Ik ben hier ook geboren”, zegt Lucy. “Ik was de jongste van zes kinderen. Ik ben hier gebleven tot in 1979. Daarna heb ik de wereld rondgereisd en ben ik 35 jaar niet meer in Europa, laat staan in België geweest. Uiteindelijk ben ik naar mijn ouderlijk huis teruggekeerd. Het is pas sinds vier jaar ook echt mijn eigendom. Als ik hier in mijn achtertuin in de prachtige natuur zit, dan word ik gelukkig. Tot vorig jaar zwom ik zelfs nog geregeld de Schelde eens over.”

L’Etranger

We wandelen nog even verder door het pittoreske Buitenland tot bij de enige handelszaak van het gehucht. Brasserie L’Etranger (heb je ‘m?) opent net haar deuren. “Mijn vrouw Sofie is hier geboren. We hebben op vele plaatsen in de buurt gewoond, maar we zijn uiteindelijk teruggekeerd naar haar roots. Je hebt hier alle dagen een vakantiegevoel”, zeggen chef/uitbater Guy en zijn souschef Anthony. Hij is ook uit het Buitenland en is de neef van Sofie.

Het team van Brasserie L’Etranger. 

Het team van Brasserie L’Etranger. ©  Ward Bosmans

De klanten van L’Etranger komen van overal. “In het weekend hebben we vaak mensen die hier op de nabijgelegen Scheldedijk aan het wandelen of aan het fietsen zijn.”

Wanneer we weer in de auto stappen, beseffen we dat we het nauwelijks over de werken aan de Scheldebrug hebben gehad. Schoonheid verblindt. We weten nu dat we niet eens de grens over moeten om een van de mooiste buitenlanden te bezoeken.

MEER OVER Buurtreportage Mechelen

Meer nieuws uit regio Mechelen

DOEN! in Mechelen

Mobiliteit in Mechelen

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio