©  Sporza

Ewoud Vromant in tranen na zilver op Paralympische Spelen: “Door muur gegaan”

Wat een ontlading! Nadat Ewoud Vromant vorige week op de Paralympische Spelen door een discutabele beslissing van de jury van het goud werd gehouden in de 3 km individuele achtervolging op de piste, pakte de 37-jarige Oost-Vlaming dinsdag zilver in de tijdrit op de weg. Vromant huilde tranen met tuiten in het gras. En dat was nog niet alles: er waren nog drie Belgische medailles vannacht.

Maarten Delvaux in Tokio

LEES OOK: Geweldige vreugdebeelden bij paralympiër Tim Celen wanneer hij hoort dat hij brons heeft: “Ik heb gereden tot het zwart voor mijn ogen zag”

De 3 kilometer individuele achtervolging had het hoogtepunt moeten worden voor Ewoud Vromant op de Paralympische Spelen. Maar de wereldrecordhouder werd met de toptijd uit de finale om goud gehouden door de jury, die vond dat Vromant te weinig zijn zadel had gebruikt. Een onbegrijpelijke beslissing, Vromant huilde afgelopen donderdag dikke tranen op de piste van Izu.

Dinsdag waren er opnieuw tranen bij Vromant. Dit keer in het gras van de Fuji Speedway. Dit keer van vreugde. In de tijdrit op de weg (24 km) enkel de ongenaakbare Australiër Darren Hicks (ook zilver op de piste) laten voorgaan. Toen Vromant stikkapot op zijn rug in het gras langs de kant van de weg te horen kreeg dat de Fransman Alexander Leaute, die donderdag in plaats van onze landgenoot goud veroverde, zijn tanden had stukgebeten op de chrono van Vromant wist hij met zijn emoties geen blijf. “Het is een emotionele, frustrerende week geweest”, deed de 37-jarige pistier achteraf bij ons zijn verhaal. “Ik had de voorbije dagen een gevoel van machteloosheid. Je voelt die medaille op de 3 km individuele achtervolging uit je handen glippen. En je kan er niets aan doen. We hebben nog protest ingediend, maar dat veranderde niets meer. Daarna wist ik dat ik de knop moest proberen omdraaien naar de tijdrit van vandaag. Ik heb me daarna goed kunnen focussen, goed kunnen voorbereiden.”

 

 ©  BELGA

De tijdrit werd gereden op de Fuji Speedway, de plek waar Wout van Aert een paar weken geleden naar het zilver sprintte en Primoz Roglic enkele dagen later ongenaakbaar triomfeerde. “Ik wist dat de tijdrit niet makkelijk zou worden. Het is een heel zwaar parcours, niet ideaal voor mij met mijn 1m92 en 82 kg. Er zaten klimmetjes in die pijn deden. De wereldkampioenen van de voorbije drie jaar stonden bovendien aan de start. Ik wist dus dat het zwaar zou worden. Maar ik heb mij gesmeten, ben door de muur gegaan. Ik keek hier ook enorm naar uit. Ik wilde zo snel mogelijk deze wedstrijd rijden. Ik ben nog nooit met zo’n gretigheid van start gegaan in een tijdrit.”

Onderweg had Vromant nog tot twee maal toe pech, maar dat stond een medaille niet in de weg. “lk heb onderweg twee maal mijn ketting af gereden”, aldus Vromant. “De mecanicien heeft mij twee keer moeten depanneren. Dat wil je natuurlijk ook echt niet meemaken. Of er paniek was? Nee, niet echt. Ik ben wel rustig gebleven. Ik had ook slechts twaalf seconden achterstand na de eerste ronde op Hicks. Ik wist dus dat ik ongeveer even snel was begonnen. Ik ben daarna vol blijven gaan. De laatste 2 km op het klimmetje heb ik alles gegeven.”

“Dat gemiste goud gaat misschien de rest van mijn leven blijven steken”

 

Vooraf mikte Vromant op twee medailles, een gouden in de 3 km individuele achtervolging op de piste en een zilveren of bronzen in de tijdrit op de weg. “Dat goud is om gekende redenen door de vingers geglipt. Maar ik vind deze zilveren medaille ook fantastisch”, zei Vromant. “Ik denk dat ik toch van geslaagde Paralympische Spelen moet spreken. Deze medaille maakt die verloren medaille van donderdag niet helemaal goed. Dat gaat blijven steken, misschien de rest van mijn leven. Maar het zou natuurlijk nog veel erger zijn geweest als ik vandaag geen medaille had gepakt. Meer dan zilver zat er vandaag ook niet in. Hicks rijdt op het einde uiteindelijk anderhalve minuut van mij weg. Ook zonder mechanische problemen win ik niet van hem.”

“Uiteindelijk is de conclusie dat ik erg opgelucht ben”, eindigde hij. “Ik heb er echt alles aan gedaan dit te doen lukken. Het is fantastisch dat dit dan beloond wordt. Ik ben vijf jaar geleden met dit project begonnen, eerst nog gecombineerd met mijn werk, daarna professioneel. De resultaten kwamen en dan droom je van de Spelen. Het is heel fijn dat het gelukt is die medaille te pakken.”

Donderdag komt Ewoud Vromant in Fuji nog in actie in de wegrit op de Paralympische Spelen. Daar staat hij met minder grote ambities aan de start. Daarna zitten zijn Spelen erop.

Later op de dag pakte Maxime Hordies in de H1-klasse een bronzen medaille. Daarmee staat de Belgische medaillestand na maandag op elf.

 

 ©  BELGA