De cafécultuur in Het Anker in de jaren tachtig. 

De cafécultuur in Het Anker in de jaren tachtig. ©  rr

BLIJVEN PLAKKEN. “Een tongeske draaien op La Bamba”

Pulle -

Van alle fuifzalen uit de jaren tachtig en negentig, is die van café Het Anker in Pulle de enige die nog overschiet in zijn oorspronkelijke vorm. Danny Kesselaers staat er al 21 jaar achter de tap, en hielp daarvoor ook al zeven jaar in Het Anker. Bijna elk weekend fuif zoals in de jaren negentig bij zijn voorganger Dirk Bellens is het niet meer. Maar dat er bijvoorbeeld tijdens het laatste weekend van augustus met de kermis weer hard gevierd zal worden, is een certitude.

Kristin Matthyssen

 

Blijven Plakken

Het voorbije anderhalf jaar leefden we met de rem op. En dat was ooit wel anders. In deze reeks blikken we nostalgisch terug op onze wonderjaren 80 en 90. De jaren waar in Antwerpen, de Kempen of Mechelen in de verste verte geen avondklok viel te bespeuren.      

 

Dirk Bellens was nog maar 23 jaar toen hij café Het Anker in Pulle overnam. Hij runde het etablissement van 1991 tot 2000. Het lijkt wel alsof alle uitbaters van Het Anker een cyclus van negen jaar deden, want zijn voorgangers Gaston & Imelda en Swa & Nancy hielden het ook negen jaar vol. Op dat vlak is Danny Kesselaers nu al een veteraan.

Danny Kesselaers staat al 21 jaar achter de toog in Het Anker. 

Danny Kesselaers staat al 21 jaar achter de toog in Het Anker. ©   kma

In de sympathieke staminee met de mooiste retrovloer in de wijde omtrek, een geometrisch patroon waar Stromae vast zot van zou zijn, hielden enkele (oud)-Pullenaars uit bouwjaar 1959 enkele jaren geleden nog eens een speciale fuif waarbij ze hun wilde uitgaansleven van weleer wilden herbeleven. In de praktijk kwam dat in Pulle toen neer op een KLJ-fuif in zaal Het Anker of zaal Vrolijk België in Pulderbos, meestal na een ‘ontspanningsnamiddag’ met de jeugdbeweging.

René ‘Nèj’ Langmans en Jan ‘Jakke’ Steurs getuigden toen hoe Het Anker hun pleisterplaats was. “Eerst werd er wat gevolksdanst en daarna weerklonk Born to be Alive van Patrick Hernandez. Het was de periode van de disco. Dat was nog eens échte muziek”, zei René.

Het Anker in de Torenstraat in Pulle. 

Het Anker in de Torenstraat in Pulle. ©  kma

Jakke Steurs wist nog dat de lichten gedempt werden als de La Bamba begon. “Het moment om een ‘tongeske’ te draaien. Wij moesten altijd wachten op dat liedje om een meisje te tonen dat we verliefd op haar waren. Hopelijk speelden ze dat nummer dan niet te laat, want tegen middernacht moesten die meisjes thuis zijn. Ach, vroeger was er meer ruimte voor romantiek.”

Beide geslachten kenden elkaar minder goed dan nu want er waren nog aparte meisjes- en jongensscholen in het middelbaar. Aan het taalgebruik van sommige fuivers kon je bij die reüniefuif wel horen dat ze al een half leven achter de rug hadden. Zoals: “Voke, ik ben mijne sjakos kwijt.” “Jamaar moeke, ik heb die achter de toog gezet.”

Dirk Bellens herinnert zich nog hoe de housemuziek opkwam toen hij Het Anker overnam. “Bijna wekelijks was er hier een fuif in de zaal. Meestal speelde discobar Zoltan uit Nijlen of discobar Piraat uit Oelegem hier. Op het laatst draaiden hier ook vaak de Mega Ambi Deejays, toen het plaatselijk opkomend talent.”

Een ‘discobar’ in de jaren tachtig in Het Anker. 

Een ‘discobar’ in de jaren tachtig in Het Anker. ©  kma

De fuiven in Het Anker in de jaren negentig duurden meestal tot twee uur ’s nachts, met soms eens uitlopers tot half drie. “De zaal zat bomvol en ook op straat hingen hangjongeren. Ik probeerde echt om twee uur te stoppen voor het nachtlawaai en de geburen. In mijn beginjaren waren er ook nog veel klasfuiven van het Kardinaal Van Roey Instituut. Die begonnen toch vaak al om half acht ’s avonds. Rond vijf voor middernacht draaide de deejay de kuskesdans La Bamba, gevolgd door twee trage plakkers”, zegt Dirk. “Die La Bamba om middernacht was tegen het einde van de jaren negentig wel al wat voorbijgestreefd toen de house meer opkwam.”

Lachen kan deugd doen. 

Lachen kan deugd doen. ©  rr

Plezier maken met maten in Het Anker. 

Plezier maken met maten in Het Anker. ©  rr

Dirk is intussen zelf 53 en is dus goed geplaatst om te weten waar de jeugd van Zandhoven in de jaren tachtig - voor hij zelf cafébaas werd - uit ging. “Ik ging vooral naar kermisbals en KLJ-fuiven. In Zandhoven had je ook nog dancing Stringfellows waar nu ijscafé Den Draver is. Voorheen was dat dancing Molenheide”, vertelt Dirk. “Verder op de Langestraat richting VTI was ook nog dancing Dior, waar later kleding Zinac kwam. Ook in dancing James in Westmalle hebben wij veel gezeten, net als op fuiven in De Smoutmolen en De Bijl in Zoersel. Zeg maar: alles was met de fiets bereikbaar was. Het Brouwershuis bij Gary Van Loock in Zandhoven was ook zo’n café. En dan was er nog Het Massenhof in Massenhoven. Zelfs in Viersel over de brug herinner ik me een intussen afgebroken gebouw dat helemaal zwartgeschilderd was met vanbinnen gekleurde lichten waar je in het weekend kon uitgaan. Vroeger wist je niet waar je eerst naartoe moest gaan, zo veel keuze was hier in de streek.”

Lees hier alle plakverhalen uit jouw gemeente en ver daarbuiten

Een plakker tijdens een feestje. 

Een plakker tijdens een feestje. ©  rr

Een sigaret in de mond kon toen nog. 

Een sigaret in de mond kon toen nog. ©  rr

Even dutten als het laat werd. 

Even dutten als het laat werd. ©  rr

Dollen met een stuk varkenskop. Links hangt nog een affiche van het jubileumbal van burgemeester Willy De Bie. 

Dollen met een stuk varkenskop. Links hangt nog een affiche van het jubileumbal van burgemeester Willy De Bie. ©  rr

Een stuk varkenskop verslinden in Het Anker tijdens een feestje.  

Een stuk varkenskop verslinden in Het Anker tijdens een feestje.  ©   rr

Meer nieuws uit stad en rand

MEER OVER Blijven Plakken

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio