© Kristin Matthyssen

Jonge renner die botkanker overwon slaagt in wat op voorhand onmogelijk leek

Pieter en Bart als helden onthaald na hun wielerexploot voor Kom op Tegen Kanker

Oostmalle -

Wout Van Aert mag in Tokio dan al olympisch zilver gepakt hebben, voor de inwoners van Oostmalle wonnen Bart (51) en Pieter De Koninck (21) olympisch goud. Pieter overwon botkanker en fietste samen met zijn pa in één trek naar de Mont Ventoux om die vijf keer te beklimmen ten voordele van Kom op Tegen Kanker. Vader en zoon werden zondag bij hun terugkeer onthaald als helden.

Kristin Matthyssen

Het zou een bescheiden feestje worden, maar Pieter en Bart De Koninck moesten door een lange applaudiserende erehaag van familie, vrienden, chirojongens en sympathisanten toen ze zondag rond 16.30u aan De Notelaar arriveerden na hun exploot. Het eerste dat ze in hun handen gedrukt kregen was een Trappist van Westmalle. En dat hadden ze verdiend.

Bart en Pieter De Koninck met Thijs, Lander en Nicolas die hen de hele tijd volgden. 

Bart en Pieter De Koninck met Thijs, Lander en Nicolas die hen de hele tijd volgden. ©  kristin matthyssen

Een kus van mama Inge voor haar helden. De Lollepotters zorgden nog voor een echte monnik. 

Een kus van mama Inge voor haar helden. De Lollepotters zorgden nog voor een echte monnik. ©  kristin matthyssen

Pieter overwon vorig jaar botkanker en verloor in datzelfde jaar nog zijn nonkel Rob, de broer van Bart, aan kanker. Als fietsers antwoordden ze met hun trappers. Op 16 juli vertrokken vader en zoon in Oostmalle voor een rit in één trek van 1.040 kilometer naar de Mont Ventoux. “Na 600 kilometer kreeg ik het even moeilijk en hielden we een half uur een powernapje”, vertelt Pieter bij aankomst. “In totaal zijn we 51 uur onderweg geweest.”

Vader en zoon krijgen een wielertrofee uit handen van hun volgteam. 

Vader en zoon krijgen een wielertrofee uit handen van hun volgteam. © kristin matthyssen 

Nadien was het doel om vijf keer in één dag de Mont Ventoux te beklimmen. “Maar tijdens de afdaling van de vierde beklimming werd de Mont Ventoux afgezet omdat er noodweer losbrak”, zegt Pieter. Thuis volgde moeder Inge Boeckx alles op de voet via de blog en de tracker. “Ik heb hen niet te veel zitten bellen. Het was hún project. Maar ik wist hoe teleurgesteld Pieter zou zijn mocht hij die beklimming geen vijf keer hebben kunnen doen. Daarom ben ik blij voor hem dat hij de komende dag op de rustdag nog een vijfde keer de Mont Ventoux is opgereden.” Bart deed de beklimming drie keer.

Pieter is chiroleider, dus de jeugdbeweging mocht ook niet ontbreken. 

Pieter is chiroleider, dus de jeugdbeweging mocht ook niet ontbreken. ©   kristin matthyssen

Inge was er gerust in dat haar twee karakterkerels in hun expeditie zouden slagen. “Ik had alleen schrik dat er iets in het verkeer zou gebeuren of dat de jongens in de volgwagen iets zou overkomen. Daarom ben ik heel opgelucht dat iedereen behouden thuis is.”

De brandweer van Malle en hun pompiercollega’s van zone Rand fietsten samen nog duizend gesponsorde kilometers bij elkaar. Buurtschap De Lollepotters verkocht symbolische kilometers en Het Molenhuys deed een actie. Daarbij moeten nog alle centen van het ontvangsfeest van zondag en een straatfeest worden geteld, waardoor de teller waarschijnlijk boven de 20.000 euro voor Kom op Tegen Kanker zal uitkomen.

“Het dubbel van wat ik ooit had durven hopen”, zegt Pieter, die na aankomst een speech hield. Hij vertelde hoe de kanker zijn grootste droom om profwielrenner te worden had weggenomen. Maar dat nu toch vooral de grote dankbaarheid voor de wetenschap en de dokters overheerst voor zijn genezing. ”Ik besef dat niet alle kankerpatiënten die kansen nog krijgen, zoals mijn nonkel Rob, die vorig jaar op 51-jarige leeftijd overleed.” Vader en zoon waren tijdens hun slotrit gestopt om een spaghetti te eten in het stamcafé van Rob De Koninck. Pieter voelde dat zijn nonkel Rob en zijn vava tijdens de hele rit over hen gewaakt hadden.

Belgische landsgrens

Pieter is nog niet uitgedroomd. “Wie weet, fiets ik volgende zomer wel de Belgische landsgrens in één keer af. Dat is 1.300 kilometer. Ik zou ook graag weer competitie gaan fietsen, maar dan tijdrijden, omdat dat meer individueel is en de kans op valpartijen klein is. Voor mij is het van belang dat ik niet op mijn heupprothese val.”

En nu? “Feesten, en maandag uitslapen. Vlak voor het vertrek moest ik nog naar het ziekenhuis voor controle. Dinsdag moet ik op gesprek over die uitslag. Maar ik ben er gerust in, want ik voel me goed, zelfs met al die kilometers in de benen.”

Een wielertrofee, die hebben ze wel verdiend. 

Een wielertrofee, die hebben ze wel verdiend. ©  kristin matthyssen

Pieter en Bart bedankten al hun familie en vrienden. “Zeker ook Thijs Mertens, Lander De Koninck en Nicolas Simons, mijn vrienden sinds de kleuterklas die ons gevolgd hebben tijdens Fietsen Tegen Kanker.”

Thijs en Nicolas reden met de volgwagen en Lander bracht verslag uit op sociale media. WTC De Tornadospurters uit Malle en enkele sympathisanten vergezelden Pieter en Bart tijdens de slotrit.

Heel Malle leefde mee, aan de vele sympathisanten te zien. 

Heel Malle leefde mee, aan de vele sympathisanten te zien. ©   kristin matthyssen

Thijs, Lander en Nicolas volgden de twee naar Frankrijk. 

Thijs, Lander en Nicolas volgden de twee naar Frankrijk. ©  kristin matthyssen

Eerst een Trappist van Westmalle, zo gaat dat in Malle. 

Eerst een Trappist van Westmalle, zo gaat dat in Malle. ©   kristin matthyssen

Meer nieuws uit stad en rand

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio