©  BELGA

De Belgian Tornados blikken uitgebreid vooruit op hun Olympische Spelen: “Die medaille blijft een droom”

De Belgian Tornados, onze Belgische 4x400m-ploeg, blikken vol vertrouwen vooruit op hun Olympische Spelen. Jonathan Sacoor en de broers Borlée lijken net op tijd in vorm en zijn optimistisch ondanks hun drukken programma. “Je moet op het hoogste mikken.”

Valerie Van AvermaetBron: BELGA

Sacoor zette in de Estse hoofdstad definitief een streep onder een moeilijke periode. De 21-jarige sprinter uit het Leuvense brak met de universiteit in Tennessee, zijn uitvalsbasis in de Verenigde Staten, en kroop weer onder de vleugels van Jacques Borlée. “Het waren lastige maanden voor mij. Ik had veel twijfels en atletiek was even niet meer mijn prioriteit. Niet dat ik slecht trainde in de VS maar het was te veel volume. Elk weekend stonden er competities op het programma. Ik heb niet de kracht van de gemiddelde Amerikaanse 400m-loper en al geef ik het niet graag toe, misschien was het een beetje te zwaar voor mij in de VS. Ik ben een loper die het moet hebben van souplesse, die veel rust nodig heeft. Jacques weet hoe hij mij moet klaarstomen, is een meester in de details. En voilà, nu heb ik mijn topvorm weer beet, precies op het juiste moment.”

Voor de Belgian Tornados is het alvast goed nieuws dat ze opnieuw op een fitte Sacoor kunnen rekenen. Het team heeft een stevige reputatie te verdedigen op grote kampioenschappen maar de broers Borlée konden, net als Sacoor, dit seizoen tot voor kort nog niet overtuigen. “Ach, er zijn vaak twijfels over de 4x400 maar wij staan er altijd. Kevin en Dylan hebben nu ook hun seizoensbeste gelopen. Alexander Doom zit in de beste vorm van zijn leven en ook Jo (Jonathan Borlée) begint stilaan in vorm te geraken”, zegt Sacoor.

 

 ©  BELGA

Na een vijfde plaats in Londen en een vierde in Rio moet in Tokio met een podiumstek de ultieme bekroning volgen. Sacoor gelooft in de kansen van het team. “Natuurlijk moet je dat doen, waarom kom je anders naar de Olympische Spelen? Je moet op het hoogste mikken. De concurrentie is natuurlijk heel sterk maar dat zijn wij ook en wij horen bij de top. Ik heb er vertrouwen in.”

Individueel komt Sacoor eveneens in actie op de baanronde in Tokio. “Ik zou wel graag een finale halen, dat is mijn droom”, legt hij uit. “Ik weet dat ik dan een persoonlijk record (45.03) zal moeten lopen maar ik ben in vorm. Op grote kampioenschappen ben ik altijd op mijn beste en er is geen groter kampioenschap dan de Olympische Spelen. Alle puzzelstukjes liggen op tafel. Nu is het aan mij, en aan de 4x400.”

Dylan Borlée: “Alles valt op juiste moment in de plooi”

De Belgian Tornados leggen in het prachtige kader van het Kasamatsu Sports Park de laatste hand aan hun voorbereiding op de Olympische Spelen. Na een moeilijk seizoensbegin lijken de 4x400 meter-lopers net op tijd de juiste vorm beet te hebben. Daar is ook Dylan Borlée van overtuigd. “Onze grote vergissing was, denk ik, om het vaccin tegen covid meteen na de World Relays te laten plaatsen. We waren toen kapot”, zegt Dylan Borlée.

 

 ©  BELGA

De jongste van de broers bewees met een tijd van 45.63 op 11 juli in het Franse Sotteville dat hij klaar is om in Tokio te presteren. “Na een moeilijk jaar waarin het zoeken was naar het goeie gevoel, valt alles op het juiste moment in de plooi. We moeten nog aan een paar details werken, maar als iedereen kalm en sereen blijft, dan kunnen we topprestaties leveren. We moeten geconcentreerd blijven in onze bubbel.”

“Wij zijn niet de Verenigde Staten, dat is zeker”, vervolgt de jongere broer van Kevin en Jonathan, die meent dat hij dicht tegen zijn topvorm aanleunt. “Het wordt voor iedereen zaak om verstandig om te gaan met de inspanningen in de verschillende wedstrijden.” Het programma oogt, met ook de gemengde aflossing die nieuw is, dan ook vol voor de 400m-specialisten. “Het klopt dat dankzij de ongelofelijke prestaties van Cynthia (Bolingo) de mixed een boost krijgt. Het is een potentiële kans op een medaille. Maar, we nemen het op tegen heel sterke landen. Het zal nog beter zijn dan in Doha.” Op het laatste WK (in 2019) eindigde de gemengde ploeg als zesde, werden de Cheetahs vijfde en de Tornados derde.

De reeksen “dienen om het juiste gevoel in de benen te krijgen maar het wordt zaak om niet op te branden voor de individuele competitie”, benadrukt Dylan Borlée. “De ervaring zal een enorme rol spelen. Op dat vlak staan we er niet slecht voor. Daarnaast is de ploeggeest heel goed en dat is prettig.”

 

 ©  BELGA

Dat de Spelen achter gesloten deuren zullen verlopen, houdt volgens Borlée het risico in “dat het zal aanvoelen als een training, terwijl wij het zeker niet zo mogen opvatten”. Aan zijn debuut vijf jaar geleden in Rio houdt de Tornado alleen mooie herinneringen over. “Het is in de adrenaline van de competitie dat je erin slaagt jezelf te overtreffen. Het is waar dat we graag het publiek en haar warmte zouden voelen.”

Kevin Borlée: “Olympische medaille blijft een droom”

Kevin Borlée neemt in Tokio al voor de vierde keer deel aan de Olympische Spelen, maar door de coronacrisis en de daaraan gekoppelde beperkingen wordt het ook voor hem een heel speciale editie. “Qua ervaring gaat er niets boven de eerste Spelen. In dat opzicht is het jammer voor de atleten die hun eerste Spelen afwerken. Voor mij zijn het de vierde, en dat motiveert mij, maar de benadering tussen Peking en Tokio is helemaal anders, dat is zeker”, zegt hij.

Kevin Borlée wacht in Japan een bomvol programma. Naast de individuele 400 meter treedt hij ook aan in de twee aflossingsploegen. Vooral in de teamcompetities liggen de beste kansen om hoog te scoren. “Er zijn mooie opportuniteiten. Ik ga proberen mijn maximum bij te dragen en er volop van te genieten. Na twee moeilijke maanden heb ik ritme nodig (hij liep op 11 juli in het Franse Sotteville met 45.56 zijn beste seizoenschrono). Ik voel op training dat de kracht toeneemt, wat positief is. Ik ga het stap voor stap, wedstrijd per wedstrijd aanpakken. Eerst komt de mixed. De individuele competitie zal goed doen, wat ook het resultaat zal zijn. Ik maak me weinig zorgen (over vermoeidheid). Ik wil niet te veel nadenken en ervan profiteren.”

 

 ©  BELGA

Kevin en zijn tweelingbroer Jonathan zijn inmiddels 33 en lijken al een eeuwigheid mee te draaien in de loodzware 400 meter. De ambitie om steeds beter te worden blijft hen vooruit stuwen. “Een van de redenen waarom ik er nog altijd sta, is dat ik nooit tevreden ben. Ik heb altijd zin om te ontdekken wat er nog beter kan”, legt hij uit.

Kevin Borlée heeft inmiddels een indrukwekkende erelijst. Individueel won hij onder meer WK-brons (2011) en EK-goud (2010) en met de Tornados haalde hij eveneens een bronzen WK-medaille (2019) en Europees goud (2012, 2016, 2018), naast nog een rist eremetaal indoor. Alleen een olympische plak ontbreekt nog. “Het is het streefdoel, de droom, dat is zeker”, benadrukt hij. “Ik heb altijd gezegd dat wij geen controle hebben over de concurrentie. We zullen klaar zijn om te presteren en ik denk dat we heel snel kunnen gaan. Maar de vraag is waar ons dat zal brengen. In 2016 had het gekund. We strandden op drie honderdsten. Het blijft een droom: een olympische medaille veroveren.”

 

 ©  BELGA

Door blessures geplaagde Jonathan Borlée aanvaardt rol in de schaduw

Net als zijn tweelingbroer Kevin staat ook Jonathan Borlée in Tokio voor zijn vierde Olympische Spelen. Hun debuut dateert al van Peking 2008. “Tijdens mijn eerste Spelen durfde ik zeker niet zover vooruit te kijken”, zegt de Belgische recordhouder op de 400 meter (44.43, gelopen in de reeksen van de Spelen in Londen 2012). “Met de staff en het team hebben we er jaar na jaar alles aan gedaan om te proberen in goede gezondheid te zijn en te kunnen presteren. Zolang op dat niveau competitief zijn op de 400 meter, het geeft zeker voldoening.”

Dit jaar is Jonathan Borlée door flink wat fysieke problemen slechts een ‘joker’ voor de aflossingsploegen. “Het is een beetje lastig. Ik heb flink wat kopzorgen gehad”, erkent hij. “Op training ging het vrij vlot maar steeds dook er iets op dat mij verhinderde 100 procent voluit te gaan. Hier geef ik alles om zo klaar mogelijk te zijn in de hoop iets te kunnen bijbrengen aan het team. Ik hoop dat ik zal kunnen lopen maar aanvaard de rol die men mij zal toeschuiven. Ik ga proberen zo goed mogelijk te trainen, zo performant mogelijk te zijn en het zal de coach zijn die beslist. Als hij vindt dat ik fit genoeg ben en de ploeg kan helpen, zal het zijn beslissing zijn.”

Jonathan is dankbaar dat hij de ervaring van de Olympische Spelen kan delen met zijn broers Dylan en Kevin en zijn vader Jacques, die ook zijn coach is. “Wij maken onze dromen waar met de familie en kunnen dit delen, wat heel speciaal is. In Rio was Olivia (die de Belgische vlag droeg tijdens de openingsceremonie) er ook bij. Dat levert ontegensprekelijk positieve energie. Dit dragen wij heel ons leven mee.”

 

 ©  BELGA

Tokio wordt overigens geen eindpunt voor de snelste tweeling van België. In de zomer van 2022 wachten het EK in München en het WK in Eugene. “Als de fysieke problemen nog maanden en maanden aanslepen, wordt het moeilijk om verder te doen”, erkent Jonathan Borlée. “Maar het doel is er volgend jaar bij te zijn. De motivatie is nog aanwezig, dat staat vast. Maar het is nog te vroeg om 100 procent zeker te kunnen zeggen dat ik er volgend jaar nog zal zijn.”

(belga)

MEER OVER Jacques Borlée