Herwig Marynissen. Toen hij veertig jaar geleden begon, droeg hij nog een pak en kepie. 

Herwig Marynissen. Toen hij veertig jaar geleden begon, droeg hij nog een pak en kepie. ©  kristin matthyssen

Postbode Herwig gaat na veertig jaar met pensioen: “Schrijf gerust dat ik doortrap”

Schoten -

Veertig jaar lang werkte Herwig Marynissen bij De Post, maar nu hij eind deze maand 61 jaar wordt mag hij van zijn rust gaan genieten. De mensen uit de Borkelstraat en de Sint-Filippuswijk in Schoten gaan hun facteur missen.

Kristin Matthyssen

1.200 bussen heeft Herwig gemiddeld te doen. Dat zijn er heel wat meer dan toen hij zijn carrière begon, destijds nog in pak en met een kepie op het hoofd. Maar kom, het lukt hem nog altijd vlot binnen de tijd, en dat met een gewone fiets. “Ik wou geen elektrische”, zegt Herwig. “Ik fiets nu eenmaal graag.” En snel! We kunnen hem amper volgen in de wijk rond de Amerlolaan. “Je mag gerust schrijven dat ik doortrap”, vertelt de man die de bijnaam ‘de Hollander’ heeft, omdat hij tegen de grens in Putte opgroeide en ook nu nog aan de grens in Wuustwezel woont. Eén jaar werkte hij bij een andere werkgever. “Maar postbode is echt mijn ding, omdat je een grote dosis vrijheid hebt. Je werkt ook in de buitenlucht. De periodes met sneeuw vond ik altijd prachtig. Zo te voet de brieven in de bussen steken met dat krakende tapijt onder je voeten.”

Herwig startte in Ekeren als facteur maar verhuisde na een zevental jaar naar Schoten. “Ik heb altijd het liefst de uitreikingen gedaan.” Eind deze maand stopt hij, maar omdat er nog wat brugdagen zijn en hij nog maar halftijds werkt, kan het aftellen beginnen. En daarna, het gapend gat? “Nee, ik ben gepassioneerd muziekliefhebber, speel zelf basgitaar en heb een gelukkig huwelijk. Dit is gewoon de derde fase van mijn leven die begint.”

Deze man bedankt Herwig alvast voor de goede service al die jaren. 

Deze man bedankt Herwig alvast voor de goede service al die jaren. ©  kristin matthyssen

Facteur is fysiek best een zware job. Herwig heeft het allemaal meegemaakt: een tenniselleboog van altijd dezelfde beweging richting gleuf te moeten maken, hielspoor van het sorteren en schouderpijn. Maar hij heeft ook heel veel mooie herinneringen. Hij is een vat vol anekdotes, de ene al plezanter dan de andere. De vreemdste is die van de oude man die ergens op een eerste verdieping woonde.

“Die meneer was wat teruggetrokken, maar op de duur groeide er toch wat contact omdat ik zijn pensioen kwam uitbetalen. Op een dag vroeg hij mij bezorgd wat er met zijn pensioen zou gebeuren als hij langere tijd weg was. Ik legde de procedures uit. Bleek dat hij een operatie moest ondergaan. Hij had heel veel schrik voor de verdoving. De volgende maand was hij nog altijd thuis, maar weer begon hij over die verdoving. ‘Och, dat zal wel meevallen’, stelde ik hem gerust. Maar zijn blik was zorgelijk. En de derde keer was het weer van dat. Toen ik opnieuw langskwam, waren zijn rolluiken naar beneden. En die bleven dicht. “Hij is geopereerd”, zei de buurvrouw. “De operatie was gelukt, maar hij is niet meer wakker geworden uit de verdoving.” Ik kreeg er koude rillingen van. De weken dat ik er nadien passeerde zag ik hem precies nog zo achter dat venster staan. Die man moet een voorgevoel hebben gehad.”

Kattenzand en zitzak

Het aantal postpakketjes is het voorbije jaar erg gestegen bij De Post. “Ik bestel ook wel eens online boeken, platen en cd’s die ik in de winkels niet vind”, zegt de facteur. “Maar sommige mensen kopen blijkbaar ook zakken kattenzand, bakken bier of een zitzak online.”

Herwig Marynissen. 

Herwig Marynissen. ©  kristin matthyssen

Meer nieuws uit stad en rand

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio