©  Victoriano Moreno

DE WEEK VAN REBECCA.

Elke zaterdag blikt een stadsreporter terug op de gebeurtenissen van de voorbije week.

REBECCA VAN REMOORTERE

Mijn nichtje van 2,5 jaar, Liz, ging onlangs voor het allereerst naar school. ’s Morgens vroeg stond ze te trappelen. Regenjas aan, een grote boekentas op haar klein ruggetje gevuld met een portie zenuwen en met kriebels in de buik. Ze voelde al dagen dat er iets in de lucht hing, dat er iets belangrijk stond te gebeuren. Ze deed het goed, die eerste dag. Dapper liep ze met zelfzekere tred door de schoolpoort, zonder achterom te kijken. Ze werd in de klas opgewacht door meer dan dertig even onwennige, maar enthousiaste peuters. Klaar om erin te vliegen.

Ik heb deze week veel aan kleine Liz en haar grote boekentas gedacht. Want er hangt iets in de lucht. Een soort eerste schooldag dient zich vandaag aan, nu we weer een terrasje mogen doen. Een terras is maar een terras misschien, maar toch voelt het alsof er iets belangrijk staat te gebeuren. Dat ‘terrasje doen’ is de laatste weken uitgegroeid tot een stukje symbolische herwonnen vrijheid. En daar heeft iedereen nood aan.

Het wordt allemaal een beetje stunt- en vliegwerk om ons op het juiste tijdstip van de dag aan de juiste regels te houden. Wie volgt nog? De meest gepasseerde post op Facebook was deze week een epistel van iemand die een avondje café beschreef en de nadruk legde op die onmogelijkheid van de regels. Alsof ze op een dronken terrasavond zijn verzonnen en op een bierviltje gekrabbeld. Om ervan af te zijn.

LEES OOK. Terrasregels veranderen 24 uur voor heropening

Het gaat ongeveer zo. We gaan met vier op café buiten tot 22u, daarna met tien tot middernacht buiten en dan mogen we per drie gaan zitten of gaan we naar huis. Of naar een tuin, waar we wel met tien mogen blijven zitten, maar dan nog altijd per drie naar huis moeten. Tenzij we het trekken tot 5u ’s morgens, dan mag iedereen samen naar huis. Je zult het mij ook nog eens allemaal rustig moeten uitleggen na een paar caipirinha’s op het Sint-Jansplein zaterdag, maar dat mag geen domper zijn.

De langverwachte heropening van de terrassen was op z’n Belgisch geregeld. Dat de plexiglazen ineens niet meer veilig zijn, werd pas vrijdag beslist. Creëer maar wat meer ruimte op het terras dan, beste horeca-uitbater. Je hebt nog 24 uur tijd. Een plekje reserveren of klanten registeren is niet meer verplicht en ook het sluitingsuur van 22u is pas einde april afgeklopt.

LEES OOK. Deze Antwerpse horecaondernemer zit met 30 plexischermen: “Schandalig”

Ondanks al die onzekerheden en de aanpassingen die daaruit volgen voor de uitbaters, zullen zeven op de tien horecazaken in de provincie Antwerpen toch de deuren opendoen en de terrasstoelen buitenzetten. Dat getuigt na een veel te lange periode van onzekerheid van een flexibiliteit en een veerkrachtigheid om ‘u’ en vooral ‘dankjewel’ tegen te zeggen. Terwijl er nog zoveel vragen zijn, moeten wij dankzij die 70% horeca-uitbaters vanaf nu alleen maar antwoorden op de vraag of dat nog een rondje van hetzelfde mag zijn.

Dus daar gaan we dan vandaag – ik sta al te trappelen – met regenjas aan en misschien wel met kriebels in de buik. Met zelfzekere tred richting terras. Niet achterom kijken naar wat geweest is. Hopelijk opgewacht door een bende even onwennige en enthousiaste mede-terrasgangers. Klaar om erin te vliegen.

CITTA

Meer nieuws uit stad en rand

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio

MEER OVER De Week van