©  Victoriano Moreno

DE WEEK VAN ELIEN. Omarm het rafelige kantje dat bij een stad hoort

Antwerpen -

Elke zaterdag blikt een stadsreporter terug op de gebeurtenissen van de voorbije week.

Elien Van Wynsberghe

We verbouwen meer dan ooit tevoren, kopte uw krant begin deze week. Het aantal bouwaanvragen steeg fors in ’t Stad. De zogeheten huis- tuin- en keukenvergunningen. Daar zit corona natuurlijk voor een flink stuk tussen. Wat moet een mens anders. Ook ik ben thuis aan het verbouwen geslagen. Net zoals mijn buren, en de buren daarnaast. Wat verderop in de straat klinkt een boormachine en om het hoekje een slijpschijf. Noem het gerust lawaai. De hele dag door. Moet gebeuren, vinden we allemaal -of toch de meesten onder ons- prima.

LEES OOK. Aantal kleine bouwaanvragen fors gestegen: minder reizen, meer klussen

Maar blijkbaar heb je lawaai en lawaai. Is het geluid van een skateboard storender dan dat van een sloophamer? Als we afgaan op de vele klachten die de stad daarover binnenkrijgt, lijkt het van wel. Op steeds minder plaatsen lijken skaters nog welkom in Antwerpen. In 2018 kwam er in het Groen Kwartier een skateverbod dat uiteindelijk geen geldig verbod was. Op de Scheldekaaien werden onlangs skate-stoppers geplaatst want naast het feit dat ze lawaai maken, beschadigen skaters ook nog eens de trappen. En deze week kwam het Theaterplein in de kijker te staan. Ook daar vroegen buurtbewoners om een verbod: ze zijn het kabaal, het afval en het wildplassen beu.

LEES OOK. Mag er binnenkort nog geskatet worden op het Theaterplein? “Ook skaters hebben baat bij een proper plein”

Voor die laatste twee zaken valt zeker iets te zeggen. Al durf ik er mijn hand voor in het vuur steken dat niet enkel skaters, maar individuen uit alle gelederen die gebruikmaken van het openbaar domein zich daar schuldig aan maken. Theaterhuis hetpaleis dacht liever tweemaal na alvorens te roepen dat een verbod de beste oplossing is. ‘Compromis’ is het woord dat hier valt. Amen.

LEES OOK. Community en hetpaleis starten sensibiliseringsactie om skateverbod op Theaterplein af te wenden

De skatecommunity heeft namelijk de hand uit gestoken, belooft om te sensibiliseren opdat skaters om 22u hun activiteiten stoppen, hun afval weer mee naar huis nemen, het verkeer niet storen, kortom: respect hebben voor het openbaar domein. Klinkt logisch, klinkt ook niet meer dan normaal. Hetpaleis, dat gelegen is op het plein en al meermaals een raam moest vervangen, hangt die vuistregels binnenkort nog eens uit voor haar gevel.

Dat heet ‘samen leven’. En dat zou altijd en overal de norm moeten zijn. Eerst een uitgestoken hand, een gesprek en dan, heel misschien, als het echt niet anders kan, een klachtenbrief.

En wie het geluid van skatende jongeren gewoon niet kan uitstaan, woont misschien niet op de juiste plek. Bij een stad hoort een stedelijke cultuur. En daar maakt skaten al tientallen jaren deel van uit. Moet echt alles in regeltjes worden gegoten, moet echt elke activiteit strikt worden ondergebracht in daarvoor ingerichte zones? Stedelijkheid gaat gepaard met een rafelig kantje. Dat geldt voor Antwerpen net zo. Je hoeft daar echt niet voor naar Berlijn te gaan. Dat op een ander tof vinden, is trouwens ook maar flauw. In plaats van dat rafelige kantje te polijsten, kunnen we het ook omarmen. Dat zou het samenleven er een pak gemakkelijker op maken.

Skaters op het Theaterplein. 

Skaters op het Theaterplein. ©  Jan Van der Perre

CITTA

Meer nieuws uit stad en rand

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio

MEER OVER De Week van