©  ISOPIX

Van der Poel en Van Avermaet kunnen zich neerleggen bij ereplaatsen

Geen twee op een rij voor Mathieu van der Poel. De Nederlandse kampioen won afgelopen herfst nog de Ronde van Vlaanderen na een spannende sprint à deux met Wout van Aert. Zondag was de situatie hetzelfde, maar dan met Kasper Asgreen: deze keer moest Van der Poel genoegen nemen met de tweede plek.

Sam Varewyck

LEES OOK: Kasper Asgreen klopt Van der Poel en wint Ronde van Vlaanderen

“Ik ben uiteraard ontzettend ontgoocheld”, zuchtte van der Poel. “Ik had graag mezelf opgevolgd, maar ik kan me er wel bij neerleggen omdat ik op waarde word geklopt door iemand die sterker is. Na 260 kilometer is zo’n sprint niet hetzelfde als na 200 kilometer. Ik voelde dat ik op mijn limiet zat en onderweg voelde ik dat Asgreen heel sterk was. Op de klimmen had hij het beste antwoord op mijn aanvallen. Hij is zeker de verdiende winnaar.”

Van der Poel zat even alleen op kop na de laatste passage op de Oude Kwaremont, tot Asgreen weer kwam aansluiten. “Die kasseiklimmen liggen mij heel goed, meestal is dat vanuit het zadel. Asgreen en ik hadden vrij snel door dat we elkaar nodig hadden om naar de finish te rijden. Hij maakte er nooit een punt van om samen naar de finish te rijden, wat ook wel aangeeft dat hij vertrouwen heeft in zijn sprint. Als hij zich niet goed voelt, gaat hij niet met mij naar de meet rijden.”

“Het kan zijn dat Asgreen een tand groter lag op de finish. Ik kon vijf seconden een aanzet doen, daarna was het bij mij op en dan zie je dat Asgreen ook een heel sterke sprint rijdt”, analyseert Van der Poel de sprint. “Ik gun het hem wel, want hij durft tenminste mee koers maken en doorrijden tot op de meet. Dat heb ik graag. Ik dacht zeker niet dat het al binnen was, dat werd mij in het oortje ook nog eens gezegd. Maar dat was ook niet nodig, ik denk altijd na.”

“Dat ik na zo’n goed voorjaar toch met een tevreden gevoel naar huis zou moeten? Ja, dat zou moeten”, zei Van der Poel met een wrang lachje. “Ik kan er zeker tegen als ik op mijn waarde geklopt wordt, maar ik had natuurlijk liever gewonnen. Dat gaat nog wel even blijven hangen. Ik ga heel blij zijn als ik over een week weer op mijn mountainbike kan stappen”, sloot de Nederlander af.

 

 ©  GOYVAERTS/GMAX AGENCY

Gianni Vermeersch: “Ik wil die zevende plaats meteen inruilen”

“We hebben er alles voor gedaan, zowel het team als Van Der Poel”, zuchtte ploegmaat Gianni Vermeersch. “Het was vrij logisch dat ik nog afstoppingswerk deed bij de achtervolgers. Bij een sprint is er 50 procent kans om te winnen. Ja, mentaal misschien niet maar wiskundig wel. Je hoopt dat Van Der Poel twee keer op rij kan winnen, maar we kunnen onszelf niks verwijten. Ja, niet enkel Van Der Poel, er zijn veel superrenners. Het is een mooi tijdperk voor het wielrennen. Voor mij stopt het ook nu, de Giro pas zal de volgende race zijn voor mij. Hopelijk kan ik mijn vorm van het voorjaar aanhouden, er liggen daar kansen voor mij.”

“Ik wil mijn zevende plaats ook meteen inruilen. Dat komt er mooi bij, maar het ging om die eerste plaats bij ons. Het is geen schande om van Asgreen te verliezen. Er was geen communicatie meer op het einde en uiteindelijk bleek Asgreen de snelste.”

 

 ©  EPA-EFE

Greg Van Avermaet: “Dit was het hoogst haalbare”

“Ja, dit was echt het hoogst haalbare”, reageerde nummer drie, Greg Van Avermaet. “Op de laatste drie kilometer demarreer ik op het juiste moment, samen met Jasper (Stuyven, red.). Ik ben content dat ik nog eens op het podium van De Ronde mag staan. Het was een strak tempo, zeker vanaf de Molenberg. Ik had gehoopt om net iets beter te zijn op de Koppenberg en op de Taaien, maar daar was ik niet sterk genoeg voor. Ik kon de snellere niet volgen.”

“Je voelt dat iedereen op het einde aan het verminderen is. Als je op dat moment op de streep komt dan ben je nooit zeker. Je moet een goed gevoel in de benen krijgen en wie nog een beetje energie heeft, wint de sprint. Ik had nog iets over om Jasper te kloppen in de sprint. Ik ben tevreden dat ik hier mag staan, maar het is toch anders met corona. Zeker aan de start. Hier kan ik op bouwen voor de volgende wedstrijden.”

Voor Van Avermaet voelt dit toch als een kleine overwinning. “Eigenlijk wel, ik stond hier vaak teleurgesteld op het podium omdat ik niet heb gewonnen, maar vandaag kon ik niet winnen. Met de ervaring die ik heb, heb ik het podium gehaald. Ik was goed genoeg, ik voelde dat het zwaar was om een verschil te maken in onze groep. Ik wou mijn energie een beetje sparen want hoe verder in de race, hoe sterker ik word. Het is mijn favoriete race.”

MEER OVER Ronde van Vlaanderen