BOEK. Michael Kestemont - De witte weduwe

Het moet geleden zijn van de hoogdagen van Jef Geeraerts dat we nog eens een Vlaamse thriller in handen kregen met een bronnenlijst die een volledige pagina beslaat. Daarvoor tekent Michael ‘Mike’ Kestemont in De witte weduwe, de opvolger van De zwarte koning waarmee hij de Knack debuutprijs won. Een handig instrument overigens, want Kestemonts misdaadroman bestrijkt een dusdanig weids gamma aan historische en wetenschappelijke onderwerpen waar geïnteresseerde lezers zich maar al te graag verder in willen verdiepen.

De witte weduwe start met een eigenaardige pseudoroof in het Antwerpse DIVA-museum, waarna de plot verder meandert langs onder meer het Belgische vorstenhuis, de stoutmoedige bankroof in Nice in 1975 van de bende rond Alberto Spaggiari, de belangrijkste kunstroof ooit in eigen land, de geschriften van Chrétien de Troyes en de kolossale standbeelden op het Paaseiland. En dan hebben we nog minstens een dozijn andere zij- of hoofdwegen verzwegen. Een hele brok voor universitair docente/detective tegen wil en dank Anna Vleminckx. Waarom koos de mysterieuze mijnheer Crick-Kuntziger juist haar uit voor zijn ingenieus opgebouwde puzzels en wat wil hij met al die geheimzinnigheid bereiken? Ambitieuze en vernuftige misdaadroman, die Kestemonts talent als boeiend verhalenverteller ruimschoots bevestigt.

Lannoo, 334p 

ged

MEER OVER Boekrecensies

Nu in het nieuws