Parochiekerk op Linkeroever beschermd als monument

De parochiekerk Sint-Anna ten Drieën, een ontwerp van archiotect Jos Ritzen. Foto: Jo Braeken

Parochiekerk op Linkeroever beschermd als monument

Print
Antwerpen / Linkeroever -

De Parochiekerk Sint-Anna ten Drieën vlakbij het Galgenweel op Linkeroever is door de Vlaamse overheid definitief beschermd als monument. De kerk werd gebouwd tussen 1968 en 1970 en de pronkstukken zijn de glas-in-betonramen van de Franse glazenier-kunstenaar Jacques Loire.

De parochiekerk Sint-Anna ten Drieën uit 1968-1970 vervangt een oudere, neogotische kerk, die moest wijken voor de zandopspuiting van Linkeroever. Architect Jozef R.J. (Jos) Ritzen en pastoor Albert Janssen lieten zich inspireren door de Bruder Klaus Kirche in Birsfelden nabij Basel, een ontwerp van de Zwitserse architect Hermann Baur uit 1955-1959.

Baur behoort tot de grote vernieuwers van de naoorlogse kerkenbouw in Europa. Door gebruik te maken van betonnen schaalconstructies, ontwikkelde hij een dynamische kerkarchitectuur die zich afzette tegen de conventionaliteit van de rechthoekige plattegrond en het destijds dominante basilicale schema. In zijn ontwerp voor de Sint-Anna-ten-Drieënkerk, nam Ritzen de basiskenmerken van de Bruder Klaus Kirche haast integraal over, maar vertaalde de plattegrond en het volume naar de schaal en de behoeften van de Linkeroeverparochie.

Parochiekerk op Linkeroever beschermd als monument
De glas-in-betonramen zijn de blikvanger van de kerk. Foto: Jo Braeken

De erfgoedwaarde van de parochiekerk Sint-Anna ten Drieën berust in de eerste plaats op de glas-in-betonramen door de Franse glazenier-kunstenaar Jacques Loire. Ateliers Loire was in de naoorlogse periode wereldwijd actief met grootschalige realisaties, en tekende in Vlaanderen eerder voor de glas-in-betonramen van de beschermde Onze-Lieve-Vrouw-ter-Duinenkerk door Jozef Lantsoght in Koksijde.

In overleg met Jos Ritzen creëerde Loire een merkwaardig ensemble van abstracte composities, waarvan kleur en patroon een dialoog aangaan met de architectuur, aangepast aan de locatie, de oriëntatie en de gewenste lichtinval in de kerk en haar nevenruimten. Het geldt als één van de belangrijkste ensembles naoorlogse glaskunst in Vlaanderen.

“Wie de kerk binnen stapt voelt zich omringd door een abstracte gloed van licht en kleur, om stil van te worden”, zegt Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Matthias Diependaele, die zijn handtekening zette onder de definitieve bescherming van de kerk als monument.

Meer nieuws uit stad en rand

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio