© Joren De Weerdt

COLUMN. De schoonste ziel van Turnhout

“Spijtig dat ik het niet ga kunnen verdubbelen.” Gelach weerkaatste tussen de muren van het steegje aan het Kasteelplein, die zomeravond. Christel, een schat van een vrouw, had net van haar collega’s van bruine kroeg Ranonkel een gitaar gekregen voor haar vijfentwintigjarig jubileum als barvrouw (zelf heeft ze het liever over een “ba(a)rmoeder”). Nog eens vijfentwintig jaar er bij, dat zou behoorlijk straf geweest zijn. Maar amper nog een jaar er bij, dat had ook niemand zien aankomen.

Wouter Adriaensen


MEER OVER Kempens Bekeken

DOEN!