Charleroi minstens klasse te sterk voor krasselend Kiels B-elftal

Print
Charleroi heeft op het veld van Beerschot Wilrijk netjes gedaan wat het moest om nog kans te maken op de finale van Play-off 2: winnen, met de vingers in de neus ook. De Carolo’s waren minstens een klasse te sterk voor een hertimmerde thuisploeg. Al vroeg nam Dessoleil het Kiels cadeautje in ontvangst, en nog wat later veerde de sterke Osimhen hoog boven iedereen uit: 0-2. Na de rust pakte Vanhamel nog een strafschop van diezelfde Osimhen. De ingevallen Niane nette in het slot nog de 0-3. Beerschot Wilrijk qua spel én qua resultaat met de billen bloot, zoveel is duidelijk.

Bij Beerschot Wilrijk keerde Mike Vanhamel terug in doel. Ook Mo Messoudi, vorige week andermaal slechts invaller, kreeg nog eens een kans. Jimmy De Jonghe keerde terug uit schorsing, maar nu zat Gregory Grisez op het strafbankje. Irakli Bugridze verving Dante Vanzeir, die wel op het wedstrijdblad stond maar dan geblesseerd was uitgevallen. Tom Van Hyfte zat niet in de kern.

Charleroi was er na de zege tegen STVV op gebrand om goed te scoren op het Kiel met een eventuele finale in Play-off 2 in het verschiet. Ze begonnen alvast goed, de Carolo’s, toen Morioka meteen Vanhamel aan het werk zette. Het was een waarschuwing die kon tellen, want luttele seconden later was het écht prijs. Assist Bruno en Dessoleil die wel erg makkelijk kon binnen koppen: 0-1. Wat nu, Stijn Vreven, die zich vorig weekend – ondanks de zege en de hattrick van Placca – niet echt vrolijk maakte rond het gebrek aan beleving? Toen was het simpel: winst, maar match om snel te vergeten. Osimhen trok zich niets aan van de muizenissen in het hoofd van de Limburger en knalde ei zo na de 0-2 binnen. Beerschot Wilrijk  speelde met een veredeld B-elftal, oké, maar de Mannekes moesten wel al snel uit een ander vaatje gaan tappen, al was dat makkelijker gezegd dan gedaan tegen een dominant Charleroi. Messoudi waagde zich dan toch aan een schuchtere poging om Riou te verontrusten. Aan de overkant maakte  Bruno bijna de 0-2. Missen is menselijk, dacht Osimhen, die het dan maar zelf deed. Hoge corner Charleroi en de Nigeriaan die à la Michael Jordan de hoogte opzocht: 0-2. Beerschot Wilrijk stond er weer bij en keek ernaar. ‘On est chez nous’ zong de aanhang van de Carolo’s, en Osimhen wilde er wat graag een tweede tegen de touwen jagen. De thuisploeg wilde wel en vertoonde soms zelfs een kleine opflakkering. Maar het was allemaal veel en veel te weinig, dat mocht Vreven ook aanhoren vanuit de hoofdtribune. 

Na de rust beterschap? Een muisstil Kiels vak – enkel de Charleroifans trommelden en zongen - mocht het hopen. Weer de wil, dat gaan we niet betwijfelen. Maar onkunde maakte te vaak de dienst uit. Alsof het nog niet erg genoeg was voor Beerschot Wilrijk, kregen de Mannekes ook nog een strafschop tegen in het bakje. Spek voor de bek van Osimhen, maar Vanhamel lag in de juiste hoek. De bal ging nog schijnbaar over de lijn, maar Laforge werd teruggefloten door de VAR. 0-2 dus, en zo nog een sprankel hoop voor een spartelend Beerschot Wilrijk, dat echt van geen enkel stukje hout pijlen wist te maken. Dom was zelfs zo vriendelijk om de azende Osimhen te bedienen, maar de spits mikte het leer naast. Voorts nog wat oersaai en kabbelend spel, tot de ingevallen Niane de 0-3 voorbij Vanhamel legde. 

Charleroi verhoogt zo alvast de druk op STVV, dat zondag Eupen ontvangt. En de familie van Beerschot Wilrijk moet liggen te smachten naar vakantie én klaarheid in ‘Operatie Propere Handen’. Of is het omgekeerd? Maar eerst nog naar Eupen en Oostende dat over de vloer komt.

EINDSTAND. Beerschot Wilrijk - Charleroi: 0-3

Meer voetbalnieuws