Sven Gatz weigerde uittredingsvergoeding van 300.000 euro: “Duurste muisklik van mijn leven”

Foto: BELGA

Sven Gatz weigerde uittredingsvergoeding van 300.000 euro: “Duurste muisklik van mijn leven”

Print

300 000 euro. Dat was het bedrag waar Sven Gatz volgens de toenmalige regelgeving recht op had toen hij de politiek inruilde voor een leven in de privé. Maar het uittredend parlementslid besliste om af te zien van de uittredingsvergoeding. “Ik heb toen een persbericht verstuurd, met wat wellicht de duurste muisklik van mijn leven is geweest”, blikt de minister op Radio 2 lachend terug op die beslissing.

Hij heeft er over nagedacht, over het aannemen van die vergoeding, geeft Sven Gatz (Open VLD), Vlaams minister voor Cultuur, Jeugd, Media en Brussel, grif toe aan Christel Van Dyck. Omdat anderen voor hem die vergoeding hadden gekregen. Omdat hij er ‘recht’ op had. “Maar ik heb toen mijn gezin geraadpleegd, omdat ik hun mening in deze toch heel belangrijk vond. Mijn oudste zoon zei direct: ik vind dat je dat moet laten.” Ook Sven Gatz zelf voelde aan dat het niet klopte. “Die vergoeding was in het leven geroepen voor oudere parlementsleden, die niet meer aan de bak zouden komen. Niet voor jonge mensen die nog aan een nieuwe carrière kunnen beginnen.”

Voor deze beslissing vroeg hij ook nog advies aan een andere trouwe adviseur van hem, de Sven Gatz van 16. “Dat doe ik soms, mezelf de vraag stellen: wat zou de Sven Gatz die ik was toen ik 16 was, hiervan denken? Dat is een gezond moreel kompas bij momenten.” En zo geschiedde. Sven Gatz kreeg géén 300 000 euro en ging werken in de biersector. “Ik vind mijn reputatie veel belangrijker dan mijn portefeuille. Dat meen ik echt.”

Spijt over deze beslissing heeft hij nooit gehad. Integendeel. “Als ik die uittredingsvergoeding had aangenomen, zou mijn terugkeer als minister wellicht nooit gebeurd zijn.”

Depressies

Minister Sven Gatz koos er onlangs voor om openlijk te getuigen over zijn depressies, en het feit dat hij gekozen heeft om daar levenslang medicatie tegen te nemen. Een kwetsbaarheid die niet evident is voor een politicus, maar Gatz wilde er graag mee naar buiten komen, om te tonen dat politici ook maar mensen zijn. En dat we ons blindstaren op het leven van anderen: “Het idee dat het leven van anderen perfect is en het onze niet, is verkeerd. Als ik dat mee uit de wereld kan helpen, ben ik al blij.”

MEEST RECENT