Union-KV Mechelen: 1-2 (heen: 0-0)

KV Mechelen plaatst zich na 10 jaar opnieuw voor bekerfinale

Print
“We gaan naar Brussel om te scoren.” Wat KV Mechelen vooraf had aangekondigd, is ook uitgekomen. Een dodelijk efficiënt Malinwa begaf niet onder de druk en sloeg zelf twee keer genadeloos toe. Op 1 mei zakt het geel-rode legioen opnieuw naar de Belgische hoofdstad af voor een afspraak met AA Gent óf Oostende.

GVA+ KVM naar bekerfinale: bekijk hier onze spelersbeoordelingen

Het Dudenpark. Een aftandse hoofdtribune. Stroom noch internet op de persbanken. Een locatie die niet meer van deze tijd is voor een terugmatch in de halve finales van de Croky Cup. En toch. Het Joseph Mariënstadion kolkte als in de oude dagen. De 6.500 aanwezige fans prezen zich gelukkig dat ze erbij waren. Een return in deze mythische arena wilden de échte Brusseleirs voor geen geld van de wereld missen.

De thuisploeg startte net als een week geleden in het AFAS Stadion furieus. Swinkels moest alle zeilen bijzetten om de pijlsnelle Tau te volgen. De Zuid-Afrikaan was ook nu nauwelijks af te stoppen. Eerst besloot de aanvaller rakelings naast. Vervolgens mikte hij recht op Verrips. 

Alwéér het duo Storm - De Camargo

Na een kwartier voetballen was een steward in de hoofdtribune de wanhoop stilaan nabij. Nog steeds had niet iedereen een zitje gevonden. Élke plek leek intussen nochtans bezet. Er zat niet anders op dan iedereen neer te planten op de betonnen trappen. Ondertussen ging dit prangend kijkstuk immers verder, met Malinwa dat zich in de wedstrijd knokte. En kopbal van Mera kreeg geen vervolg. Schoofs zag een verraderlijk schot afgeblokt worden. 

Op het halfuur sloeg de periodekampioen uit 1B snoeihard toe. Storm gooide het leer de zestien in. De Camargo kopte achterwaarts binnen. Voor de zesde (!) keer al dit seizoen vond het duo in deze volgorde de weg naar doel. Union had na vier onderlinge confrontaties beter moeten weten.

De Mechelse spionkop barstte uit zijn voegen. “Als we gaan, dan gaan we met z’n allen de Heizel overvallen”, weerklonk achter de goal van Verrips. De Brusselaars moesten nu al twee keer scoren om het laken nog naar zich toe te trekken. KV op schema dus, ware het niet dat Lemoine en Kaya met een gele kaart gingen rusten. Beide pionnen, die eerder deze campagne al een geel karton slikten, wisten toen al dat ze een eventuele finale zouden missen.

Kwartier lang eenrichtingsverkeer

Union kwam met frisse moed uit de kleedkamer. Tau trapte eerst nog een gat in de lucht, maar kopte luttele seconden later wél op de lat. Meteen een fikse waarschuwing voor de bezoekers. “Het wordt een match met het mes tussen de tanden”, voorspelde Wouter Vrancken maandag nog. Ieder duel was er inderdaad een op leven en dood. De geelhemden vochten voor elke morzel grond op zoek naar de gelijkmaker. Die kwam er ei zo na toen Verrips een volkomen onschuldige bal door zijn handen liet glippen.

Hoe leuk het Brussels aanvalsgeweld ook is om naar te kijken, aan het eind telt de efficiëntie. Daarin was KV meester. Op de eerste tegenprik van de tweede helft hing de 0-2 tegen de touwen. Opnieuw Storm vond aan de tweede paal de ingevallen Tainmont, die ijzig kalm afrondde. De dubbele voorsprong bleek de doodsteek voor Union. De eerredder van Besuschkow mocht niet baten. De meegereisde Mechelse fans mijmerden over de laatste finale uit 2009. Zij hopen vooral dat hun ploeg op 1 mei net als in 1987 de Cup de lucht mag insteken.

Meer voetbalnieuws