© vrt

Weduwe Luc De Vos praat voor het eerst: “Eten was hét belangrijkste”

Het Canvas-programma ‘Belpop’ was gisteravond volledig aan Luc De Vos gewijd, de in 2014 overleden zanger van Gorki. Daarin spreekt ook zijn weduwe Sandra Heylen voor het eerst uitgebreid over de man die hij was. “Hij deed zich niet dommer voor dan hij was. Dat was een soort van bescheidenheid.”

adb

© vrt

Ongeveer op hetzelfde moment als het hem muzikaal voor de wind begon te gaan, leerde De Vos zijn latere vrouw kennen. Tot zijn eigen verbazing, eigenlijk. “Toen wij met elkaar iets begonnen zijn, was dat een beetje hetzelfde als met het muzikale succes, een soort van verwondering: ‘Hoe kan dat nu dat er een vrouw is die in mij geïnteresseerd is?’”, beschrijft Sandra Heylen het. “‘En die vindt mij grappig en die wil opnieuw met mij afspreken. Wauw! Het kan dus.’”

Volgens collega-artiest Patrick Riguelle waren ze “de meest verliefde mensen die ik ooit heb mogen aanschouwen”.

“Eigenlijk pas weken later hebben we elkaar eens teruggezien op een ander optreden, waar ik naartoe ging zonder dat hij wist dat ik ging komen”, zegt Heylen. “En hij riep vanop het podium: ‘Moh, Sandra! Ik dacht dat ik u nooit meer ging terugzien!’ Hij liet zijn gitaar vallen en sprong van het podium en de rest is geschiedenis.”

Obsessie voor eten

© vrt

Het was niet de enige keer dat hij plots stopte met spelen: zijn stijl was in de beginjaren heel rommelig, soms stopte hij midden in een strofe met gitaarspelen. Zijn toenmalige bandgenoten waren dat beu en wilden meer repeteren, maar daar had De Vos geen zin in. “Oh, we hebben nu succes, we kunnen spelen, en die gasten doen niet anders dan zagen”, zei hij daar volgens Sandra over. Dus begon hij opnieuw met andere muzikanten.

Ook eten kon hem plots doen stoppen met spelen. Drummer Bert Huysentruyt vertelt dat hij eens halverwege een repetitie, midden in een nummer zijn gitaar uitdeed en heel hard riep: “’t is Jerre!” Jeroen Meus. “En dan moesten wij allemaal naar Jeroen Meus zitten kijken. Eten was hét belangrijkste.”

Sandra beaamt zijn obsessie met eten: “Wat eten we vandaag? Waar gaan we gaan eten?”, vroeg hij dan. “Oh, het zijn mosselen, oh het zijn frieten, ah dat waren slechte frieten. Wete gij hoe dat ge stoverij moet maken? Mijn moeder maakte dat zo. Ik zal eens stoverij maken...”

De Vos was niet alleen zot van eten, hij dronk ook graag. En veel. Daar ging ‘Monstertje’ over. De eerste plaat waar De Vos echt tevreden over was, maar die helaas niet zo goed verkocht. “Hij werd daar wel wat onzeker van”, zegt Sandra. “Maar om op 1 te staan in gelijk welke top, daar was hij niet mee bezig.”

Beste optreden ooit

© © Alex Vanhee

Nieuw muzikaal succes viel enkele jaren later opnieuw samen met een mooi moment in zijn leven: hij werd vader van Bruno én hij mocht voor het eerst op Rock Werchter spelen in 2000. Een droom die uitkwam en “een van zijn beste optredens ooit”, volgens Sandra. “Omdat er zo’n fantastische energie in die tent hing. En zoveel mensen kwamen kijken en zongen alles mee. Alles zat mee.”

Vanaf toen werd hij ook meer en meer opgevoerd als tv-figuur. Soms een beetje als een clown. “Maar ik denk niet dat Luc zich doelbewust dommer voordeed dan hij was. Ik ga hem zelfs verdedigen: ik denk dat dat een soort van bescheidenheid was. Ja, hij liep daar rond als een soort van kind in een snoepwinkel he, maar zo was hij ook.”

Toen hij romans begon te schrijven, kon hij de serieuzere kant van zichzelf laten zien. “Hij deed dat ook graag, dat was een aangename bezigheid. Te meer omdat hij dat thuis kon doen en daar niemand anders voor nodig had. Dat had hij zelf volledig onder controle.”

Steeds onnozeler

Intussen bleef Gorki nieuwe albums maken, maar die verkochten minder en minder goed, en werden ook amper gedraaid. Hij toonde het niet, maar volgens zijn collega-muzikanten zat De Vos daar wel mee en werd de schaduw die altijd over hem hing donkerder.

“Het is niet dat hij somberder geworden is of zo, integendeel”, vindt Sandra. “Hij werd altijd maar onnozeler, eigenlijk. Maar er waren wel een heleboel dingen die gebeurden in de wereld die hem enorm raakten.”

“Hij was een complex persoon, zeker. Ik denk dat het voor hemzelf ook niet altijd duidelijk was wie hij nu eigenlijk was. Ik denk dat als je hem echt wil kennen, dat je naar zijn teksten moet luisteren. Daar zitten veel facetten in en daar kun je uitvissen hoe hij naar de wereld keek en hoe hij in het leven stond.”

© BELGA

Over de laatste dagen van haar man heeft Sandra het niet. Maar zijn collega’s vertellen hoe het zijn drankprobleem was dat uiteindelijk zijn einde zou betekenen. “Ik denk niet dat hij meer dronk, maar hij dronk evenveel terwijl zijn lichaam stop zei”, zegt Axl Peleman.

En plots werd hij opgenomen in het ziekenhuis, vertelt toetsenist Luc Heyvaerts. “We werden samen geroepen en wisten: we moeten iets doen, want dit is niet meer normaal. Toen pas was het duidelijk hoe erg het was, voor mij toch. Twee, drie dagen later is hij gestorven.” Luc De Vos overleed op 29 november 2014 in Gent, aan een acuut orgaanfalen.