STANDPUNT
Dirk Hendrikx
Redacteur
Radicaliserende kleuters? Plan van aanpak is zéker aangewezen

Foto: BELGAIMAGE

Radicaliserende kleuters? Plan van aanpak is zéker aangewezen

Print

Is het een storm in een glas water, zoals de directeur van de betrokken school stelt? Of is het inderdaad wenselijk om “een breed plan van aanpak” op te maken, zoals Karin Heremans dat aangeeft, met medewerking van alle mogelijke ‘actoren’, zoals dat heet in het jargon?

Met inbegrip van burgemeester, schepencollege, politie, integrale veiligheidscel, moskee, imam, CLB en wie nog meer. Omdat een kleuter bijvoorbeeld zei dat je “kerstbomen alleen vindt in de living van varkens”, waarbij met ‘varkens’ ongelovigen wordt bedoeld. Of omdat een andere kleuter zei: “Alle ongelovigen zullen worden vermoord.”

Het klinkt akelig genoeg, vooral in het tweede geval. Niet omdat kleuters al kunnen samenzweren tegen de samenleving. Dat kunnen ze niet en over radicalisering praten in verband met kinderen jonger dan 6 heeft dan ook weinig zin. Wel omdat de uitspraken een symptoom kunnen zijn van een dubieuze thuisomgeving, gesteld dat ze het niet even onderweg op straat of bij oudere kinderen hebben opgepikt en stomweg hebben nageroepen. En ook omdat het, in de woorden van Jacky Goris van het Brusselse Gemeenschapsonderwijs, “op een latere leeftijd gevaarlijk kan worden”.

Een plan van aanpak is dus wel aangewezen. Zolang ‘moslimkleuters’ maar geen nieuwe categorie van mensen worden die angst kunnen aanjagen. En zolang we maar niet veralgemenen en benadrukken hoe klein de minderheid is over wie het gaat. En zolang het maar geen koren op de molen is van mensen voor wie alles wat met de islam te maken heeft verdacht en fout is. Die op die manier bijna achteloos honderdduizenden goedmenende en volstrekt vredelievende mensen op één foute hoop gooien.

Verschillende ‘actoren’ zeiden ons gisteren te betreuren dat de situatie in Ronse is uitgelekt. Beter is het volgens hen om zoiets in alle discretie aan te pakken. Onder meer een Antwerpse schooldirectrice van allochtone afkomst (dat is nu voor even relevant) was die mening toegedaan en ze wilde verder liever geen commentaar kwijt.

Het zou heel wat ophef bespaard hebben en Vlaams Parlementslid Nadia Sminate (N-VA) zou ‘de Commissie voor de bestrijding van gewelddadige radicalisering’ niet moeten samenroepen, zoals ze nu wil doen. Maar dit debat is niet gediend met discretie. Het moet juist telkens opnieuw, met open vizier en zonder taboes, worden gevoerd. De schrik voor polarisering mag dat niet tegenhouden aangezien die polarisering al een feit is. Wollig taalgebruik wordt ook best vermeden. “Verbindend werken en gedeelde waarden benadrukken?” Jazeker, maar ook duidelijk maken dat jongens net zo goed als meisjes het bord moeten afvegen. Dat bleek in een Brusselse school niet evident.