Nieuw seizoen Verklapt begint met Kamagurka: “Ik floreer bij slecht nieuws”

Foto: carlo coppejans

Nieuw seizoen Verklapt begint met Kamagurka: “Ik floreer bij slecht nieuws”

Print
Heist-op-den-Berg -

Dit is Kamagurka. Dit is Kamagurka en we gaan het geen twee keer zeggen. Verklapt begint dinsdag in Heist-op-den-Berg met een exotische verteller. Helemaal uit het verre West-Vlaanderen zakt Kamagurka af met een valies vol hilarisch absurdisme.

“Nu je het zegt, Heist-op-den-Berg”, beseft Kamagurka in zijn atelier in Merelbeke. “Niet dat ik verre afstanden schuw. Vorige week ben ik nog met mijn vrouw en schoonouders op fietstweedaagse geweest in Limburg. U merkt, er zit een avonturier in mij. Bovendien hou ik wel van lange afstanden in de wagen. Onderweg kan een mens nadenken.”

Momenteel denkt Kamagurka na over zijn nieuwe voorstelling #HaHaHa. Het publiek in Heist krijgt een voorproefje. “#HaHaHa is de voorlopige werktitel, of misschien zelfs de vaste titel. De voorbije vier jaar toerde ik met twee voorstellingen en ik had zin om weer eens iets nieuws te doen. Optreden kan zo’n deugd doen. Telkens als ik speel, merk ik hoe blij ik daarvan word. Anders hou je het geen veertig jaar vol. Mijn eerste optreden was in 1972. Ik was toen ongeveer 16 jaar. Stand-upcomedy kende niemand. Zelfs ik wist niet wat dat was. Ik zag een microfoon staan en ben beginnen te vertellen. Al snel had ik de smaak te pakken. Optreden geeft een zeker gevoel van macht. Als tiener vond ik het geweldig dat alle coole gasten in het jeugdhuis naar mij zaten te kijken met open mond. Comedy is een kunstvorm die heftige reacties teweegbrengt. Mijn voorbeeld was de Amerikaanse comedian Lenny Bruce. Hij maakte grappen over de Vietnamoorlog, zat stevig aan de heroïne en werd na vrijwel elk optreden gearresteerd. Een man om naar op te kijken!”

Suske & Wiske werden vorige week op de vingers getikt omdat in hun strip een donkere medemens met primitieve gelaatstrekken passeert. Is het dezer dagen gemakkelijk om plezant te zijn?

Kamagurka: Ooit zei ik tegen de legendarische presentator Jan Van Rompaey: ‘De vraag is niet hoever je mag gaan met humor, maar hoever je kunt gaan met ernst.’ Er zijn tegenwoordig weer taboes. Wat voor mij als komieken cartoonist een goede zaak is. Als er geen slecht nieuws is, dan moet ik schoonmoedermoppen tekenen. Wie zit daar nog op te wachten? Een humorist floreert bij slecht nieuws. Inderdaad, tijden veranderen. We leven in een digitaal tijdperk waar voortdurend terreurdreiging heerst. Vanaf je je mond opent, dan word je gefotografeerd, of gefilmd, of geciteerd, of geselfied. Toen ik begon, lagen de cafés voor het grijpen. Het moeilijkste van mijn job was de waard overtuigen om mij vijf minuten een microfoon te geven. Tegenwoordig zijn er mogelijkheden zat om je mening te spuien, op Facebook of op een podium.

Zoals morgen in Heist. Ben jij een beetje op de hoogte van Heist-op-den-Berg?

Ik speelde er al meermaals, zoals vorige zomer – en ik verzin dit niet lieve lezers – op een kleine berg in op den Berg. De organisatie had een tentje geplaatst op een bergje. Tof! Ik speelde er ook al in De Living, wat tegelijk een café en boekenwinkel is. Geniaal. Afgelopen winter nog in het prachtig vernieuwde cc Zwanenberg en in de middeleeuwse leenhoeve Hof van Riemen. Als ik toch in de Kempen ben, kan ik misschien eens goedendag gaan zeggen bij mijn goede vriend Guy Mortier. Hij komt uit het mondaine Mol, zelfs uit een deelgemeente als ik mij niet vergis. De Molse Bergen? Molse Meren? Ik weet het niet meer. Misschien moet Guy gewoon naar Heist komen.

De regie van #HaHaHa is in handen van een zekere Kathy. Een strenge regisseur?

Ik deel zelfs het bed met mijn regisseur! Kathy is mijn echtgenote en ze rijdt mee naar elk optreden. Op de terugweg geeft ze dan ongezouten haar mening. Ze probeert structuur te stoppen in al mijn losse ideeën. Ik luister ernstig naar haar voorstellen en doe vervolgens mijn eigen goesting. #HaHaHa is voorlopig een mix van nieuw en oud materiaal. Ik wil dat het publiek een leuke tijd beleeft, dus steek ik er wat moppen in die in het verleden hun succes al bewezen. Sommige zijn al zo oud dat ik ze zelfs vergeten ben. Bob Dylan en The Rolling Stones steken hun hits van weleer soms ook in een nieuw jasje. Met deze jongens als voorbeeld heb ik nog een lange weg voor de boeg.

Jouw optreden vormt het begin van een lange zomer. Ga je met vakantie?

Nee, ik blijf thuis. Een dag naar de zee zou onnozel zijn, want ik woon aan de kust. Ik hou van de zomer, want dan zijn de dagen lang en kan ik veel schilderen en tekenen. Met mijn goede vriend Herr Seele bereid ik trouwens een nieuwe expositie voor die we in november presenteren in galerie De Zwarte Panter in Antwerpen. We laten ons inspireren door Rubens en schilderen enkele Ruben­siaanse werken.

Je speelt in de middeleeuwse leenhoeve Hof van Riemen. Was je graag een middeleeuwer geweest?

(denkt na) Nee, toch bedankt. Die eer passeer ik aan de tijdloze Herr Seele, een ware Vlaamse Primitief.