© rr

© Strade Binche

© Photo News

1 / 3

Kwiatkowski laat Van Avermaet en Wellens achter zich in magistrale Strade Bianche

De Strade Bianche mag je nu al een van de koersen van het jaar noemen. Vijftig kilometer lang kregen we onophoudelijk aanvalswerk in heroïsche omstandigheden. Onze landgenoten Tim Wellens en Greg Van Avermaet speelden een hoofdrol, maar moesten hun meerdere erkennen in Michal Kwiatkowski.

sdv

Het werd een kletsnatte en loodzware editie van de Strade Bianche. Van bij de start ging het snoeihard, waardoor het lang duurde eer een ontsnapping tot stand kwam. Het was uiteindelijk een zestal met Thibaut Pinot (FDJ), Jauregui, Frapporti, Gonçalves, Andreetta en Korsaeth dat weg geraakte.

De koplopers kregen tot zeven minuten voorsprong, maar achter hen bleef het nerveus koersen. Dat leidde eerst tot een massale valpartij met zware gevolgen voor Quick-Step. Zowel Brambilla en Richeze stapten uit de wedstrijd. Het peloton verbrokkelde daarna, en onder meer Peter Sagan liet zich verrassen. De wereldkampioen belandde in een achtervolgende groep, en stapte iets later ziek uit de wedstrijd.

Nummertje van Wellens

Terwijl het bleef regenen en de witte Strade Bianche in smerige modderstroken herschapen werden, achtte Tim Wellens (Lotto Soudal) op 50 kilometer zijn moment gekomen. Op de Monte Sante Marie, ofwel de strook Fabian Cancellara, liet hij eerst ploegmaat Sean De Bie tempo maken, om daarna zelf aan te zetten.

© Photo News

Greg Van Avermaet wist onmiddellijk dat hij mee moest, en ook Michal Kwiatkowski, Zdenek Stybar en Luke Durbridge pikten aan. Het begin van een fantastische koers.

Alle alarmbellen in het peloton sprongen aan. Wie nog ambitie had wist dat hij mee moest. Enkel grote namen kregen de kloof op Wellens en co nog dicht: eerst Stybar, dan Benoot, Tom Dumoulin en Boasson Hagen. Het was genieten voor de wielerliefhebber. Ook Jasper Stuyven (Trek Segafredo) had daarbij moeten zijn. Hij was mee met het groepje van Benoot, maar moest afhaken door pech.

Daarna kwamen Matteo Trentin,Christopher Juul-Jensen, Luis Leon Sanchez en Scott nog aansluiten, maar de groep zou niet lang samenblijven. Stybar, Van Avermaet en vooral Wellens lanceerden de ene aanval na de andere.

De groep Pinot werd opgepeuzeld, en de samenstellingen voorin wisselden voortdurend. Maar er was een constante: zodra het echt hard ging, toonden Wellens, Kwiatkowski, Stybar en Van Avermaet dat ze de sterkste mannen in koers waren. Ook al plooide voor Tom Dumoulin zich ontelbare keren dubbel om telkens weer de gaten te dichten.

Op de laatste klim van de dag - de 1,1 kilometer lange en 18 procent stijle Le Tolfe - gooide Kwiatkowski zijn kaarten op tafel. Hij kwam met elf seconden voorsprong boven, achter hem volgden niet verrassend Wellens, Van Avermaet en Stybar. De Pool bouwde zijn voorsprong uit tot een halve minuut.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

De drie achtervolgers draaiden rond, maar kwamen geen seconde dichter op de ex-wereldkampioen. Hij begon met die geruststellende voorsprong aan de slotklim in de laatste kilometer. En haalde onbedreigd de zege binnen.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Achter hem schudden Greg Van Avermaet (2), en Tim Wellens (3) nog Stybar af.

© Twitter

Dumoulin werd vijfde. Daarna volgden Juul-Jensen en Durbridge. Tiesj Benoot werd achtste. Pinot werd na zijn monsterontsnapping nog erg knap negende.

Meer sportnieuws