Brieven van een jonge soldaat: “Ik lees nog altijd zijn liefdesbrieven”

Print
Mortsel - Liefde kent geen grenzen. Zelfs niet over de dood heen. Dat bewijst het verhaal van de 83-jarige Ida Van Gool uit Mortsel. Meer dan vijfenzestig jaar geleden leerde ze haar inmiddels overleden man kennen. De brieven van toen koestert ze als de dag van toen.

Stan Tilborghs en Ida Van Gool leerden elkaar meer dan zestig jaar geleden kennen. “Ik woonde in Nieuwmoer, hij in Wildert. Af en toe zag ik hem met de fiets rijden. Ik kende hem wel, maar van een relatie was er nog geen sprake. Op 6 april 1953 – tweede Paasdag – tijdens de jaarmarkt in Essen, sloeg de vonk over en kusten we elkaar voor het eerst. Hij was toen 16 jaar, ik was drie jaar ouder.”

Toen hij zeventien was, werd Stan opgeroepen voor zijn legerdienst. “Hij kreeg zijn opleiding in Lombardsijde. Daarna moest hij naar Lüdenscheid in Duitsland. Zijn legerdienst zou in totaal achttien maanden duren. We schreven elkaar drie keer per week. Ik heb alle liefdesbrieven bewaard. We hadden afgesproken dat we dat zouden doen om ze later, wanneer we gepensioneerd zouden zijn, terug te kunnen lezen. Vier jaar later, op 30 april 1957, trouwden we en verhuisden we naar Mortsel. De brieven gingen mee in een Solodoos. Een jaar later werd onze oudste zoon geboren. Drie jaar later verwelkomden we een dochter. We kochten grond en bouwden een huis. Weer verhuisde de doos met brieven mee, maar dit keer wist ik niet meer waar ze tijdens de verhuis waren terechtgekomen. Tot mijn zoon de brieven in een oude Solodoos op zolder vond. Nu lees ik bijna dagelijks de brieven. Ik koester en lees ze met een lach en een traan."

Meer nieuws uit stad en rand

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio