Als abonnee kan je dit plusartikel lezen

Abonnee worden? Kies je leesformule >

“Witsel tekende zijn doodvonnis als Rode Duivel”

Kevin Oris (centraal) in de kleedkamer van zijn laatste Zuid-Koreaanse club Incheon United. Foto: Incheon United

“Witsel tekende zijn doodvonnis als Rode Duivel”

VoetbalBuitenland - Kempenaar Kevin Oris (32) zet zijn tocht door het Oosten verder in Japan (en keert daarna definitief huiswaarts)

Kevin Oris wordt eind dit jaar 33 en zal nadien - als alles volgens plan verloopt - de voetbalschoenen definitief aan de haak hangen. Maar vooraleer de opgeschoten spits er de brui aan geeft, trekt hij nog even naar Japan, waar hij voor één seizoen - tot december 2017 - bij tweedeklasser Kyoto Sanga FC aan de slag gaat. De zoveelste stopplaats in Azië voor Oris. “Ik heb mooie jaren achter de rug en heb zeer goed mijn kost verdiend”, zegt de Kempenaar.

Morgen vertrekt Kevin Oris naar Japan, waar hij vanaf eind februari zijn eerste wedstrijden voor Kyoto Sanga zal afwerken. Een tweedeklasser is dat, maar daar ligt de ex-Antwerpspits niet wakker van. “Kyoto Sanga is het Antwerp van de Japanse tweede klasse: elk jaar doet de ploeg mee voor promotie naar de hoogste afdeling. En nu hebben ze mij gehaald om dat plan uit te voeren. Dat hebben ze me toch gezegd (lacht). Eerst ga ik nog naar Zuid-Korea, want de verhuis is nog niet rond.”

Waarom koos je na verblijven in Zuid-Korea (Daejeon Citizin, Jeinbuk Huyndai Motors en Incheon United) en China (Liaoning) nu voor Japan?

Kevin Oris: “Ik ben net 32 geworden en wilde mijn laatste droom najagen: voetballen in Japan, iets wat ik al vorig jaar van plan was. Na Zuid-Korea en China zat ook dat land nog in mijn hoofd. Een schitterend land. En ik hou van hun mentaliteit en cultuur. Tel daarbij de accommodatie die je er hebt - de Japanners voetballen er op echte biljarten - en de keuze was snel gemaakt. Maar het wordt wel meteen mijn laatste jaar in Azië, dat staat vast.”

Geld was niet je grote drijfveer?

“Als ik voor het geld was gegaan, dan was ik in Zuid-Korea gebleven, want nu ga ik minder verdienen. Ik doe niks echt puur voor het geld, anders was ik zelfs naar Antwerp teruggekeerd, want dat had ik ook gewild. Ik heb er altijd van gedroomd om ook iets te betekenen in het buitenland. Straks zal ik kunnen zeggen dat ik sportief en financieel alles uit mijn carrière zal hebben gehaald. Ik stond lang in de top drie van beste spitsen in Zuid-Korea en ik heb in de Champions League gespeeld, wat onmogelijk zou zijn geweest in Europa. Alleen China was een keuze voor het geld. Maar je moet ook beseffen dat een Belg die zo ver weg speelt, gewoon wordt vergeten.”

Ook Axel Witsel?

“Ik vrees van wel. Rusland is China niet. Axel zal apart moeten bijtrainen. En mentaal - ook qua wedstrijden - zal het heel zwaar worden. Ik ben er zeker van dat hij zijn doodvonnis heeft getekend als Rode Duivel.”

Maar begrijp je zijn keuze voor Tianjin Quanjian?

“In China heerst een andere levensstijl en mentaliteit. De gemiddelde Chinees is niet belust op luxe. En dan die terbeschikkingstelling: Axel zal 24 op 24 en zeven dagen per week worden opgeëist en het grootste deel van de week met het vliegtuig onderweg zijn. Maar puur voor het geld was dit uiteraard de beste keuze.”

Ben jij nu ‘binnen’ na al die jaren in Azië?

“Nee, dat is moeilijk in het voetbal. Althans voor de meesten. Maar mijn leven is er wel makkelijker op geworden. Trouwens, ik ben te jong om niets meer te gaan doen. Daarom openen we een B&B in een verbouwde hoeve in de Kempen. Maar eerst hoop ik op nog één mooi seizoen, zonder blessures.”

In de Japanse tweede klasse. Kan je dat niveau vergelijken met 1B in België?

“Zeker niet, hun niveau ligt veel hoger. Het gaat er ook sneller aan toe. De Zuid-Koreaanse middenmoters zouden bij ons aan de top in eerste klasse spelen. En Japan steekt er nog meer bovenuit. Ik zet op sportief gebied zeker een stap vooruit. Maar de snelheid is geen probleem, want mijn kracht zal er ook van pas komen. Die verdwijnt nooit, ook niet over tien jaar (lacht). Het enige nadeel zal zijn dat ik er in het paars zal moeten voetballen, dat lag wat gevoelig (doelt als ex-Antwerpspeler op de kleuren van Beerschot, red.). Maar goed, ik heb al voorgesteld om alleen de uitwedstrijden voor mijn rekening te nemen, want dan speelt Sanga in het wit.”

Wat ga je het meest missen?

“Vooral het eten. Maar ook het enorme respect voor hiërarchie en de openheid van de mensen. Dat zijn zaken die ik toch mis in België. De burgerzin en de samenhang van de buren daar, dat zie je op niet veel plaatsen in België.”

Je carrière afsluiten bij Antwerp is geen optie meer?

“Ik had het graag gedaan, maar ik word ouder en dus wordt dat bijna onmogelijk. Weet je, voor ik naar Incheon ging, waren er enkele eersteklassers geïnteresseerd, maar die zegde ik af. Antwerp zal altijd de club van mijn hart blijven. Na dit seizoen keer ik terug naar mijn roots (de Kempen, red.) en ga genieten. Niets moet, alles mag, zeker op voetbalgebied. Ik heb het meest genoten van mijn jaren in de lagere afdelingen. Van die sfeer wil ik nog enkele jaren kunnen genieten.”