Vrouwen ontbreken bij MIA-nominaties: “Er is een probleem”

Inne Eysermans van Amatorski. Foto: Koen Bauters

Vrouwen ontbreken bij MIA-nominaties: “Er is een probleem”

Print

Waar zijn de vrouwelijke muzikantes gebleven? Die vraag stel je je wanneer je eens door de genomineerden voor de Music Industry Awards (MIA’s) fietst. “Er is een probleem”, zegt Amatorski-zangeres Inne Eysermans. “Maar wie had dan wel genomineerd moeten zijn”, vraagt Gerrit Kerremans zich af.

Laura Tesoro, Laura Lynn, Dana Winner en Melanie De Biasio. Amper vier vrouwen zijn genomineerd voor een MIA (behalve in de categorie Solo Vrouw, waar uiteraard vier vrouwen genomineerd zijn) en dat is schrijnend, vindt Inne Eysermans, de zangeres van Amatorski.

“Mia code=wit + man”, schrijft ze op Facebook. “Er zijn genoeg onderzoeken verschenen vorig jaar die aantonen dat er een probleem is. ik weet ook genoeg over de samenstelling van programmatoren in openbare omroep en muziekindustrie, dat die aan verandering toe is wat men lijkt te weigeren. Dat een (gelijk) beeld vertrekt vanuit media en dat bewustzijn. Dat overheden structurele gelijkheid kunnen en eens moeten scheppen, ook voor de agenda van muzikanten (met kinderen). Dat mannen en vrouwen en x, wit of zwart, beleefd die (te universele) code voor elkaar kunnen hacken. En dat ik het graag ook ooit eens in populaire muziek en MIA’s weerspiegeld zie maar in ontkenning en zonder progressieve plannen gaat het niet lukken.”

In De Morgen gaat Gerrit Kerremans, muziekcoördinator bij de VRT, in op de post van Eysermans. “Ik mis Noémie Wolfs, maar voor de rest heeft de jury volgens mij niemand over het hoofd gezien. Hydrogen Sea en SX zijn toch ook genomineerd, en bij Warhaus en Hooverphonic spelen vrouwelijke vocalisten geen onbelangrijke rol. Er waren vorig jaar gewoon weinig vrouwelijke artiesten die een succesvolle plaat uitgebracht hebben. Ik vraag me ook af of het nu anders is dan de vorige jaren.”

Nauwelijks, zo blijkt, want elk jaar zijn erg weinig vrouwen genomineerd. Dat zou typerend kunnen zijn voor de muziekindustrie, die overwegend en structureel mannelijk is. “Dat klopt”, zegt Kerremans. “Al weet ik niet of dat invloed heeft op de stemmen. Ik denk niet dat mannen alleen op mannen stemmen.”

An Pierlé treedt de Amatorski-zangeres bij. “Mensen moeten beoordeeld worden op de kwaliteit van hun werk, en bij vrouwen is dat nog steeds niet zo. Je wordt al snel als een zeur gezien als je dat zegt.”

Eysermans vindt dat het probleem begint bij de vakjury die de genomineerden kiest: 165 muziekjournalisten, samenstellers en presentatoren bij radiozenders. “Die redacties bestaan bijna alleen maar uit mannen”, zegt ze. “De media hebben een grote verantwoordelijkheid, ze moeten dat ook willen zien.”

Kerremans beaamt dat. “Onze muziekredacties zijn helaas overwegend mannelijk. Al spelen Ayco Duyster of Annelies Moons bij Radio 1 en Kirsten Lemaire en Michèle Cuvelier bij Studio Brussel toch ook een prominente rol.”

Pierlé stelt voor de jury eens te veranderen. “Dan zou men wellicht verder kijken dan nu. Er zijn genoeg vrouwelijke artiesten die supersterk bezig zijn, zoals Sarah Ferri, maar nauwelijks aan bod komen. Bij de MIA’s winnen de populairste groepen. Dat mag, maar doe dan niet alsof je muziekawards uitreikt.”

MEEST RECENT