© BELGA

Laat de pensioenhervorming en sanering van de ambtenarij aub een beetje gecoördineerd verlopen

Creatief zijn onze politici wel in de aanpak van de vergrijzing, maar niet vooruitziend en al helemaal niet moedig. Dat blijkt uit het voorstel van minister van Pensioenen Daniel Bacquelaine over het afkopen van de studiejaren. Het moet gezegd: een zeer originele aanpak van het pensioenprobleem en één waarmee hij op korte tijd flink wat geld kan verdienen. Wie later de rekening van de maatregel betaalt, is duidelijk de minister zijn zorg niet.

Kris Vanmarsenille

Bacquelaine geeft tussen maart 2017 en maart 2020 iedereen de kans om zijn studiejaren tegen betaling te laten meetellen in zijn pensioenberekening. Je betaalt nu 1.500 euro per studiejaar en je krijgt op je oude dag 250 euro per jaar meer pensioen. De minister hoopt op die manier volgend jaar 42 miljoen euro binnen te rijven.

Tot daar het goede nieuws. Voor de rest getuigt dit voorstel van een ontstellende kortzichtigheid. En rechtvaardig kun je het ook niet noemen. Ambtenaren mochten hun studiejaren tot nu toe gratis inbrengen, nu moeten ze ervoor betalen. De vakbonden zijn daar niet gelukkig mee: alweer een verworven recht dat de ambtenaar ontnomen wordt. Hij moet al harder werken omdat er almaar minder ambtenaren zijn en er hangt hem een grote pensioenhervorming boven het hoofd waarvan niemand precies weet wat die uiteindelijk zal betekenen. Die hervorming is nodig, de sanering van de ambtenarij ook, maar laat die alsjeblieft een beetje gecoördineerd en georganiseerd verlopen. Als je een kleiner maar efficiënter ambtenarenkorps wil met gekwalificeerde mensen, moet je een kader scheppen om dat gekwalificeerd personeel aan te trekken en te houden. Op deze manier zal dat niet lukken.

Onrechtvaardig is deze maatregel ook omdat alleen kapitaalkrachtige mensen er gebruik kunnen van maken. Wie zijn studiejaren wil afkopen, moeten immers meteen een flinke som geld neertellen. Mensen die het al niet breed hebben, kunnen dat niet en zullen dus later ook niet kunnen genieten van een hoger pensioen.

Maar wat het meest tegen de borst stuit is de kortzichtigheid van dit plan. We kunnen wel berekenen hoeveel inkomsten we er de volgende jaren uit halen, maar hoeveel het ons zal kosten als al die hogere pensioenen moeten worden uitbetaald, weten we niet. Dit is een ingreep voor snel gewin die totaal geen rekening houdt met de volgende generaties. Moedige politici nemen maatregelen die niet meteen populair zijn maar een garantie voor verbetering in de toekomst inhouden. Deze maatregel is in die optiek een trucje, geen moedige politieke beslissing.

Door Kris Vanmarsenille - hoofdredacteur Gazet van Antwerpen