© AFP

Horrorclown in Witte Huis: de wereld kijkt verbijsterd toe

Het is gebeurd. Begin dit jaar deed Bart De Wever Donald Trump nog af als een clown. Niet eens een horrorclown, want niemand nam zijn kandidatuur toen serieus. Trump zou zichzelf snel opblazen met zijn snoeverige praatjes. Maar op 20 januari zal Donald Trump zijn intrede doen in het Witte Huis als de 45ste president van de Verenigde Staten. Een man die zich beledigend uitliet over vrouwen, Mexicanen en moslims, die ook in zijn eigen partij veel meer vijanden telt dan vrienden, die een ego heeft groter dan de Empire State Building, die verafschuwd wordt door de meeste Europese politici, wordt de nieuwe leider van de westerse wereld - en die wereld kijkt verbijsterd toe.

Dirk HENDRIKX

De peilers zaten er weer eens naast. De meesten gaven Clinton een voorsprong die nipt groter was dan de foutmarge. Maar in een razend spannende nacht die ook bij ons velen uit hun slaap heeft gehouden, verraste Trump in de ene strijdstaat na de andere. Tegen vier uur ’s ochtends onze tijd was de vastgoedmagnaat plots de favoriet. En het kwam niet meer goed.

Het belang van dit kantelpunt kan moeilijk overschat worden. Wat voor president Trump zal zijn, is niet te voorspellen. Precies dat is zorgwekkend voor iemand in deze functie. Bovendien zal Trump kunnen regeren samen met een conservatieve meerderheid in de Senaat en het Huis van Afgevaardigden. Daarmee zal de slinger na acht jaar Obama angstwekkend ver naar rechts uitslaan. Het is niet voor niks dat in Vlaanderen alleen het Vlaams Belang duimde voor Trump en dat Filip Dewinter vanmorgen al juichend reageerde.

Clinton had voor continuïteit gezorgd, met Trump zijn er vooral prangende vragen: gaat Obamacare, de eerste ziekteverzekering voor alle Amerikanen, op de schop? Verandert Trump de tactiek in Syrië en Irak? Gaat hij voluit de confrontatie aan met China over handel? Worden de Verenigde Staten een protectionistisch bolwerk? Gaat hij met belastingverlagingen de immense Amerikaanse schuld nog doen groeien? Gaat hij de breuklijnen in de Amerikaanse samenleving alleen maar groter maken? Blaast hij de Amerikaanse bijdrage aan het klimaatakkoord op? Wordt het Witte Huis het decor voor vier jaar lang smakeloze verbale uithalen en een nooit geziene egomanie?

Trump is in de voorbije maanden uitgegroeid tot de megafoon van miljoenen boze, gefrusteerde Amerikanen, in meerderheid blanke mannen. Zo zijn er kennelijk meer dan boze vrouwen, Mexicanen, moslims en zwarten. Dat signaal komt ook luid over in Europa. De Britten maakten een populistische vuist met de Brexit. Elders doen extreemrechtse politici het goed. De angst voor crisis, islam, terrorisme, vluchtelingen en globalisering werkt ontwrichtend en helpt vooral die politici die het hardst roepen dat ze radicale en simpele oplossingen hebben.

Sommigen menen dat het allemaal niet zo’n verschil zal maken. Dat is alleen maar te hopen. En misschien moeten we ook hopen dat de toekomstige president Trump niet te zwaar tilt aan bepaalde beledigingen door buitenlandse politici…

door Dirk Hendrikx, redacteur bij Gazet van Antwerpen

MEER OVER Ons standpunt