Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee

Dit artikel lezen? Meld je aan als abonnee, of start nu jouw gratis proefabonnement.

Dit artikel is exclusief voor abonnees. Lees gratis verder >

“Ik ging achteruit in plaats van vooruit”

Jef Van Meirhaeghe vorig seizoen nog in de Ronde van Oman. De carrière van de Antwerpenaar zit er op 24-jarige leeftijd al op. Foto: BELGA

“Ik ging achteruit in plaats van vooruit”

Wielrennenprofs - Jef Van Meirhaeghe zet op 24-jarige leeftijd punt achter profcarrière

Jef Van Meirhaeghe, in 2014 nog nationaal kampioen bij de beloften, is niet langer wielrenner. De 24-jarige renner van Topsport Vlaanderen trekt na twee seizoenen prof te zijn geweest de stekker eruit.

Jef Van Meirhaeghe kreeg half september van sportdirecteur Walter Planckaert te horen dat er volgend seizoen geen plaats meer voor hem was bij Topsport Vlaanderen. “Dat bericht kwam niet totaal onverwacht. In die twee seizoenen maakte ik als prof amper progressie. Ik ging eerder achteruit dan vooruit. Dan besef je dat zoiets kan gebeuren.”

De ex-beloftekampioen zocht nog even naar een andere ploeg, maar hakte vrij snel de knoop door. “Ik heb nog even wat ploegen gebeld, maar voelde direct dat men niet op mij zat te wachten. Ik heb dan ook niet echt aangedrongen. De knop was dan ook snel omgedraaid. Mijn carrière als prof was voorbij, het hoefde echt niet meer.”

De 24-jarige Van Meirhaeghe vond bij zichzelf de nodige argumenten om ermee op te houden. “Dit is een weloverwogen beslissing. Ik stop niet omdat er een gebrek aan motivatie is, noch een gebrek aan beroepsernst. Ik fiets en train nog altijd heel graag. Maar de ambitie om goede resultaten te halen, was er niet meer. Dan kan je beter stoppen, dan zomaar wat mee te rijden en de hoop te vergroten. Het competitieve gevoel was weg. Mogelijk ook door een gebrek aan resultaten. Ik was misschien iets te braaf om profrenner te worden.”

Van Meirhaeghe wil nu zijn studies communicatiewetenschappen, waar hij in zijn laatste jaar bachelor zit, opnieuw oppikken aan de universiteit van Antwerpen. “Ik blijf nog wel fietsen, maar dan gewoon om fit te blijven. De volgende maanden ga ik reizen: Italië, Praag en een maand Indonesië. Even dingen doen die ik de voorbije jaren aan de kant heb geschoven. Op het moment dat ik belofte werd, zes jaar geleden, wed de droom om prof te worden reëel. Zes jaar heeft alles in het teken gestaan van het wielrennen en moest alles wijken. Daardoor heb ik toch wel enkele dingen gemist. Ik wil die komende maanden nog even alles op een rijtje zetten. Schrik om in het zwarte gat te vallen, heb ik niet. Maar ik wil wel een idee hebben waar ik naartoe wil.”