Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee

Dit artikel lezen? Meld je aan als abonnee, of start nu jouw gratis proefabonnement.

Dit artikel is exclusief voor abonnees. Lees gratis verder >

“De kwalificatie was voor mij een beetje  een vergiftigd geschenk”

Bart Schrooyen in actie in de halve triatlon van Leuven van 2015.. Foto: Vel

“De kwalificatie was voor mij een beetje een vergiftigd geschenk”

TriatlonIron Man Hawaii - Bart Schrooyen klaar voor derde Iron Man in Hawaï

42 landgenoten starten dit weekend in de Iron Man van Hawaï. Daaronder zes Antwerpenaars: proftriatleet Bart Aernouts (Merksem), Bart Schrooyen (Essen), Sam De Bruyn (Zoersel), Bert Martens (Hoogstraten), Luc Thijsmans (Brasschaat) en Kevin Van Oevelen (Rumst). Voor Bart Schrooyen, in 2013 nog 84ste, is het al de derde deelname.

In 2013, het jaar dat Frederik Van Lierde won, eindigde Bart Schrooyen als vijfde Belg en 84ste in totaal. Drie jaar later oogt hij sterker dan ooit. De 31-jarige triatleet had een super seizoen en heeft al heel wat Iron Man-ervaring opgebouwd.

“Ik hoop na zes keer finishen in een Iron Man mijn ervaring te kunnen uitspelen. Ik heb in de hitte een vijftig/vijftig palmares. Mijn maag durft al eens op te spelen”, zegt Schrooyen. Maar in de Iron Man van Vichy, waar hij op 6 september 2015 zijn slot (kwalificatie) binnenhaalde, bleek de hitte alvast geen probleem.

“In Vichy kwalificeerde ik me. Na een wedstrijd van 9u01’ finishte ik als elfde in totaal en derde in mijn loodzware leeftijdsgroep (30-34 jaar). In 38 graden Celsius haspelde ik de wedstrijd van mijn leven af.”

Ondanks zijn kwalificatie twijfelde de Essenaar een tijdlang of hij wel naar Hawaii zou afreizen. De combinatie Iron Man, job en dure reiskosten is niet zo evident voor de niet-proftriatleten.

“De kwalificatie was voor mij een beetje een vergiftigd geschenk, ook al omdat ik vooruitzichten had op een nieuwe en drukkere job. Ik nam het slot en wist niet zeker of ik de start zou halen. En als ik het zou halen, hoe fit zou ik dan aan de start kunnen staan? Wel, ik sta er. In welke conditie, zullen we zaterdag zien. Ik voel me goed maar besef ook dat het minder dan een topvorm kan zijn. Al hoop ik natuurlijk op het beste. De voorbereiding was best pittig. Ik heb gedaan wat ik kon en wat nodig was, meer zat er niet in. Dit resulteerde soms in thuiskomen en nog een rondje lopen van 19 tot 21u30.”

Hoewel hij naar Iron Man-triatlonnormen nog vrij jong (31) is, kent hij als geen ander de valkuilen van de sport.

“De moeilijkheid in Hawaï is het feit dat deze wedstrijd een titel meedraagt. Je wil zo hoog mogelijk scoren en je haalt het maximale uit zo'n wedstrijd. Daarom kan je, denk ik, sneller tegen de lamp lopen. Als ik de eisen van zo'n wereldkampioenschap kan onderdrukken en alles meezit, kan ik een fijn resultaat afleveren. Uiteraard is de hitte verschroeiend, de luchtvochtigheid fataal en de wind angstaanjagend. Je kan daar veel over vertellen, maar als je dit niet live meemaakt, krijg je moeilijk vat op wat er zich echt afspeelt. Eén ding is zeker, zaterdag ga ik tot het uiterste!”