© BELGA

Parket seponeert racismeklacht tegen De Wever

Het Antwerps parket heeft de klacht van een Marokkaanse mensenrechtengroep tegen burgemeester Bart De Wever geseponeerd. De klacht ging over zijn uitspraken over de link tussen radicalisering en de berbergemeenschap.

yd, kvh, sare

In maart vorig jaar diende advocaat Abderrahim Lahlali in naam van een Marokkaanse mensenrechtengroep een klacht in tegen Antwerps burgemeester en N-VA-voorzitter Bart De Wever. In het VRT-magazine Terzake had De Wever gezegd dat “80% van de Marokkaanse gemeenschap in Antwerpen bestaat uit berbers. Dat is een gesloten groep met veel wantrouwen tegenover de overheid, een zwak georganiseerde islam en een groep die zeer vatbaar is voor het salafisme.”

Racistisch, oordeelde de mensenrechtengroep. Het Antwerpse parket heeft de klacht echter geseponeerd wegens ‘geen misdrijf’. Dat gebeurde al in augustus vorig jaar, maar omdat het parket daarover nooit communiceerde, ging iedereen – ook Bart de Wever - er tot vandaag van uit dat de klacht nog werd onderzocht. De Antwerpse burgemeester wilde gisteren vooralsnog niet reageren.

Uit cijfers die uw krant vandaag publiceert, blijkt dat het aantal veroordelingen voor racisme en xenofobie de voorbije jaren sterk is gedaald. Anderzijds getuigen mensen van allochtone origine dan weer dat zij sinds de terreuraanslagen vaker het mikpunt zijn van agressie en haat.

Amper 19 veroordelingen voor racisme en xenofobie

© Photo News

De voorbije vijf jaar is het aantal strafrechtelijke veroordelingen voor racisme en xenofobie alleen maar afgenomen. Volgens Jogchum Vrielink (KU Leuven) interpreteren rechters de antiracismewet weer correcter dan vroeger. Er zijn zelfs nog te veel “makkelijke veroordelingen”.

De voorbije vijf jaar is het aantal strafrechtelijke veroordelingen voor racisme en xenofobie afgenomen. De grove reacties op de dood van de 15-jarige Genkenaar van Marokkaanse origine, Ramzi Mohammad Kaddouri, legden vorige week bloot dat het ranzige racisme in onze samenleving nog lang niet is uitgeroeid.

Hoe komt het dan dat het aantal veroordelingen daalt? Rechtsantropoloog Jogchum Vrielink (KULeuven en Université Saint-Louis, foto), die de antiracismewet kritisch onder de loep nam, ziet enkele verklaringen. “Door de opkomst van het Vlaams Blok in de jaren negentig was er lange tijd grote druk om racisme hard te veroordelen en strafrechtelijk te vervolgen. Die druk is verdwenen. Maar veel belangrijker is dat mensen, voor discriminerende handelingen, nu ook de burgerrechtelijke weg kunnen kiezen. Een strafzaak duurt vaak lang en de bewijslast is hoog.”

“Na jaren van ongrondwettig toepassen van de antiracismewet zijn veel rechters de wet ook weer correcter gaan interpreteren”, aldus Vrielink. “Het gros van de veroordelingen ging vroeger over eenvoudige beledigingen met racistische ondertoon. Voor zulke zaken is de antiracismewet nooit bedoeld geweest. Die zegt dat je als dader moet aanzetten tot haat en geweld, dat je ook de intentie moet hebben om dat te doen. Diverse arresten van het Grondwettelijk Hof hebben de puntjes op de i gezet. Sindsdien is er weer meer ruimte voor de vrijheid van meningsuiting. Dat heeft tot meer vrijspraken geleid.”

Zo werd in juni nog een man door de correctionele rechtbank van Dendermonde vrijgesproken. Hij moest zich verantwoorden voor racistische uitlatingen tegen politieagenten tijdens een interventie. Volgens de rechter zette hij niet aan tot haat en discriminatie. Smaad is nog geen racisme.

Toch ziet Vrielink nog al te vaak “makkelijke veroordelingen”. “Onlangs werden twee mannen veroordeeld omdat ze stickers op de Dossinkazerne (het Mechelse museum over de Holocaust, red.) hadden gekleefd, met de tekst ‘ons socialisme is nationaal’. Allicht een verwijzing naar het nazisme. Maar zet die tekst – die vrij sec is – aan tot haat en geweld? De rechter vond van wel, ik vind van niet.”

Intussen blijft het riool van sociale media wel openstaan. Valt daar dan niets aan te doen? “Een site offline halen? Je krijgt vaak een tegenovergesteld effect”, zegt Vrielink. “Daders worden radicaler, gaan ondergronds en worden in de armen van gelijkgezinden gejaagd.”