Wie klinkt nog eens hoopgevend?

Foto: WAS

Wie klinkt nog eens hoopgevend?

Print

Filip Dewinter wil Antwerpen teruggeven aan de Antwerpenaar, van de islamisering het hoofdthema maken bij de verkiezingen en de bokshandschoen aantrekken tegen Bart De Wever. Met dit overmatig gespierde taalgebruik onderstreepte Dewinter in een interview met ATV gisteren opnieuw dat hij in Antwerpen de lijsttrekker wordt van het Vlaams Belang.

De uitzending viel net in volle commotie over de racistische uitlatingen op Facebook na het overlijden van een Genkenaar van Marokkaanse origine. Dewinter had eerder wel al afstand genomen van de Vlaamse Verdedigings Liga, dat de reacties kanaliseerde, maar dat lijkt toch vooral ingegeven door het besef dat zelfs voor het Vlaams Belang leedvermaak na het verongelukken van een 15-jarige jongen niet te verdedigen is. Voor het overige sluit zijn taalgebruik nauw aan bij dat van de door een Antwerps koppel opgerichte Verdedigings Liga en hun volgers – die met maar liefst 23.000 zijn. Verschillende van hen die publieke verklaringen deden, verwijzen ook naar het Vlaams Belang.

Wie klinkt nog eens hoopgevend?
Foto: rr

Het lijdt geen twijfel dat het discours van de partij een voedingsbodem vormt voor mensen die menen dat mensen van vreemde komaf hier niets te zoeken hebben, bron zijn van alle kwaad en geen recht hebben op zelfs maar het meest elementaire respect. Het is een goede zaak dat het parket werk maakt van een rechtszaak tegen zulke extreme uitlatingen. Zomin als IS-aanhangers hier mogen aanzetten tot haat en geweld, kunnen we tolereren dat een forum wordt gecreëerd voor haat, racisme en discriminatie tegenover migranten.

Het ongeluk van de jongen uit Genk heeft intussen tot nieuwe verdeeldheid geleid onder de politieke partijen. De verwijten over en weer klinken bitser dan ooit. Voor de oppositiepartijen en CD&V is ook de N-VA aanstoker van racisme en xenofobie. De N-VA noemt dit politieke recuperatie van het laagste niveau. Hoe zou die arme premier Charles Michel een en ander te horen krijgen op zijn vakantieadres?

Het schouwspel is weinig verkwikkend en komt bovenop de scherpe polemieken van de voorbije dagen over de grenzen van de terreurbestrijding en de Turkse kwestie. Misschien moeten onze politieke prominenten allemaal nog maar eens luisteren naar de toespraak die Obama vorige week hield op de Democratische Conventie. De Amerikaanse president bezong in bevlogen woorden de kracht van de eenheid onder Amerikanen, die over alle mogelijke verschillen heen de toekomst van het land uitmaakt. Je kunt het pure, haast naïeve retoriek noemen, maar mag in deze donkere dagen een politieke leider nog eens hoopgevend klinken en uitstijgen boven het dagelijkse gewoel?

Nu in het nieuws