“Wie niet probeert, wint nooit”

Tosh Van der Sande werd tweede na winnaar Jonathan Breyne in de Stan Ockers Classic. Die tweede plaats bracht Van der Sande wel op het podium want hij werd Antwerps provinciaal kampioen. Foto: WAS

Wielrennen Stan Ockers Clqssic in Borsbeek - Kurt Geysen rijdt zich alweer in de kijker

“Wie niet probeert, wint nooit”

Print

Kurt Geysen behoorde gisteren tot de uitblinkers in de 53ste Jaarmarktprijs van Borsbeek. Meer dan de helft van de wedstrijd reed de bijna 37-jarige renner uit Mol mee in de spits, maar in de beslissende vlucht was hij niet mee. Jonathan Breyne won uiteindelijk.

Al van bij de start zat het er bovenarms op toen Preben Van Hecke meteen aan de boom ging schudden. Toch was de nationale kampioen niet mee toen op het einde van de eerste ronde vijf renners in het offensief gingen. Kurt Geysen, Tosh Van der Sande, Alfdan De Decker, de Duitser Yannick Mauer en Sam Van de Mieroop sloegen de handen in elkaar en bouwden een mooie voorsprong op. Toch liet het peloton niet begaan en de vijf werden weer tot de orde geroepen. Of toch niet. Samen met Mauer wilde Geysen zich niet zomaar gewonnen geven en bleef hij kilometers lang voor een kleine voorsprong vechten. De renner van Crelan-Vastgoedservice moest zich uiteindelijk toch gewonnen geven.

Toen wat later de beslissende vlucht van acht wegreed, was hij niet mee. Hij maakte wel deel uit van een ruime achtervolgende groep die in de slotronde nog fel naderde op de koplopers. Maar finaal schoot die groep net te kort om mee te strijden voor de zege.

“Met Timothy Stevens, Frederique Robert en Dennis Coenen waren niet minder dan drie ploegmaats vooraan vertegenwoordigd. Het was dus zeker niet aan mij om in de achtervolging de mouwen op te stropen”, verduidelijkte Geysen achteraf.

Aard van het beestje

“Jammer dat ze het uiteindelijk niet hebben kunnen afmaken, maar dat is nu eenmaal koers. Dat ik zo vroeg mee in de aanval ging, is de aard van het beestje. Ik moet het hebben van de lange inspanning. Als je niet probeert, zal je ook nooit als eerste over de streep rijden, is mijn motto.”

“Met vijf kwamen we in de spits na het einde van de eerste ronde en dat was uiteraard met te weinig. Ook toen we na een paar ronde weer ingerekend dreigden te worden, wilde ik me niet zomaar gewonnen geven. Samen met die Duitser bleef ik vechten voor een kleine voorsprong in de hoop dat er versterking zou komen en we dan als vanzelf weer mee vooraan zouden zitten. Het gebeurde jammer genoeg niet. Dat Jonathan Breyne uiteindelijk wint, is niet helemaal een verrassing. Met zijn ploeg Veranclassic rijdt hij veel profkoersen en hij heeft de afstand dus in de benen. Toch ben ik niet ontevreden, ook al eindigde ik als achttiende. Ik heb gereden voor wat ik waard was. De ene keer levert dat een mooie uitslag op, de andere keer moet je tevreden zijn met je prestatie op zich.”

Meer sportnieuws