“Beste meneer Kris Peeters, u deed mij vanmorgen in mijn koffie (van de aldi!) verslikken”

Annemie Verbeiren Foto: Frederik Beyens

“Beste meneer Kris Peeters, u deed mij vanmorgen in mijn koffie (van de aldi!) verslikken”

Print

“Beste meneer Kris Peeters, u deed mij vanmorgen in mijn koffie (van de aldi!) verslikken.” De post op Facebook van Annemie Verbeiren had gisterenavond al 27.000 ‘vind-ik-leuks’ en werd ruim 23.000 keer gedeeld. “Blijkbaar raakte ik een gevoelige snaar”, zegt Annemie.

Een dag nadat ze haar post heeft geschreven op Facebook ligt de uitspraak van federaal minister Peeters nog duidelijk zwaar op haar maag. Ze is nog steeds woedend. “Hoe wereldvreemd kun je zijn door zomaar te stellen dat we ‘allemaal’ boven onze stand leven”, zegt Annemie. “Toen ik het bericht schreef, was ik zelfs aan het wenen.”

Haar oprechte woede en verontwaardiging werden snel opgepikt op de sociale media. Verbeiren is een alleenstaande moeder van een zoon die momenteel studeert. Zij geeft les in het kleuter- en basisonderwijs. Als sp.a-militante duikt ze geregeld op in manifestaties die onrecht aanklagen. “Mijn tekst gaat voor een deel over mijzelf. Na een echtscheiding liet mijn ex mij achter met een enorme schuldenberg en geen alimentatie. Het was een periode dat ik zwarte sneeuw zag. Als ik naar de supermarkt ging, schreef mijn zoontje in het winkelkarretje de prijzen op. Ik moest echt op elke euro letten.”

Schaamte

“Tweeverdieners kunnen het zich niet voorstellen hoe het is. Als vriendinnen mij uitnodigden om te gaan eten, dan weigerde ik steeds. Ze snapten dit niet. Je zegt dit ook niet zomaar. Ja, er is schaamte.”

Ondertussen is de financiële situatie wat verbeterd voor Annemie. Zij werkt voltijds, maar het blijft schipperen. Haar zoon studeert en zit op kot, maar dat kan alleen doordat hij het combineert met een job.

“Ik ga nog steeds niet op reis, op restaurant of naar de kapper”, zegt Annemie. “Eigenlijk draag ik niet bij tot de economie, buiten mijn inkopen bij de Aldi of de Delhaize. Toch zie ik mensen uit mijn omgeving nog wel steeds worstelen. De tekst is dus ook het verhaal van die mensen, van mensen die werkloos zijn of een klein pensioen hebben. Of van de kinderen die naar school komen met een lege brooddoos.”

Dat haar post op Facebook zo veel reacties zou krijgen, kwam voor Annemie als een grote verrassing. “Ik ben zelf verrast door de immense respons op mijn post op Facebook. Ik heb ongeveer drieduizend Facebookvrienden, maar kreeg over de 27.000 likes. Blijkbaar raakte ik een gevoelige snaar. Ik ben duidelijk niet de enige die het beu is.”

Annemie wandelde gisteren mee in de Mars tegen Haat en Terreur in Brussel. Daar botste ze op minister Peeters. “Ik schudde zijn hand en stelde mijzelf voor. Hij zei zijn naam. ‘Dat weet ik’, antwoordde ik. ‘Ik schreef u een brief op Facebook.’ Daarop draaide hij zich om en was hij weg”, lacht Annemie.

MEEST RECENT