Boonen laat kopmanschap voor Milaan-Sanremo aan Stybar en Gaviria

Foto: Photo News

Boonen laat kopmanschap voor Milaan-Sanremo aan Stybar en Gaviria

Print

Tom Boonen stapte zondag vroegtijdig af in Parijs-Nice, samen met ploegmaat Nikolas Maes en Stijn Vandenbergh gaf hij er de brui aan in de slotetappe. “Het was een zware Parijs-Nice”, regeerde de 35-jarige renner van Etixx - Quick-Step. “Maar ik heb dit nodig als voorbereiding op mijn klassiekers. Ik heb nog wat tijd.”

Wielrennen op Sportwereld.be

Kopman voor Milaan-Sanremo is Boonen alvast niet. “Ik wil dat ook niet zijn”, vertelde Boonen in een gesprek bij de start van de slotetappe. “We hebben nu een sterke ploeg met als kopmannen Stybar en Gaviria, zij zijn onze ijzers in het vuur. Laat mij maar mijn ding doen, zoals ik altijd doe en als dat meevalt, valt dat mee. Ik wil me nuttig tonen voor de ploeg. Dat is de enige reden waarom ik deelneem. Ik rijd die koers wel graag, maar al is het een gemakkelijke klassieker om te rijden, het is de moeilijkste koers om te winnen. Ik ben in Milaan-Sanremo nooit de enige kopman geweest. Destijds waren er met Bettini of Pozzato nog andere renners en was ik de man voor de sprint. Nu zijn er jongens in de ploeg die beter voor Milaan-Sanremo geschikt zijn dan ik.”

Net als andere klassieke renners heeft Boonen Parijs-Nice of Tirreno-Adriatico nodig om op te bouwen richting klassiekers. “Het is altijd het laatste zware trainingsblok voor mijn klassiekers. Nu komt het erop aan om nog wat te herstellen en dan beginnen we aan de eendagswedstrijden. Het was een zware Parijs-Nice. Zwaarder dan andere jaren, misschien komt dat ook door het slechte weer. Je voelt je dan wat meer vermoeid en tijdens de ritten van vrijdag en zaterdag werd er best stevig gereden. Dat voel je in de benen. Voor de conditie was deze Parijs-Nice wel een goede zaak.”

In vergelijking met Fabian Cancellara, Michael Matthews of Peter Sagan, lijkt Boonen momenteel toch wat de mindere en dat op drie weken van de Ronde van Vlaanderen. Boonen wist vroeger na Parijs-Nice of hij klaar was voor zijn wedstrijden, had referentiepunten, nu vindt hij het moeilijker om dat in te schatten. “Er zijn hier niet zo heel veel mogelijkheden geweest om eens echt te testen hoe het met de conditie is gesteld. Vroeger kon je het in de zaterdagrit als sterk klassiek renner eens proberen, nagaan of je die Col du Tanneron overkwam met de groep. De ene keer lukte dat wel, de andere keer niet. Nu is er niet zo’n rit geweest. Dus kan je misschien wel stellen dat ik weinig referentiepunten heb, maar ik heb hier twee dagen echt wel op de limiet gereden.”

Vooraf stelde Boonen dat hij Parijs-Nice en alles wat daarna nog komt, nodig heeft om top te zijn in zijn Heilige Week. Zal hij klaar zijn tegen 3 april? “Zeker”, klinkt het resoluut. “We hebben nog een maand (tot Parijs-Roubaix, 13 april, niet tot de Ronde). “Het was lastig hier. Dit was afbraak om nu weer op te bouwen. Ik heb ooit een donderdag of vrijdag Parijs-Nice doodop beëindigd, echt ‘volledig naar de kloten gereden’ en drie weken later won ik twee klassiekers. Je moet deze koers rijden om beter te worden in de volgende weken.”

Of het niet fijner had geweest om toch al eens een zege te hebben behaald de voorbije weken, om dat goede gevoel te krijgen? “Ik zou graag Parijs-Roubaix winnen. Dan heb ik een goed gevoel. Ik wil best alle koersen winnen die nog komen, maar dat is moeilijk. Hier in deze Parijs-Nice zijn er nooit echt kansen geweest. Het is wat het is. Dat kan je niet veranderen. Ik denk wel dat ik klaar zal zijn voor mijn klassiekers. Zoals ik dat alle jaren denk. Akkoord, ik heb meer vraagtekens na mijn val in Abu Dhabi. Omdat ik niet 100 procent kan uitgaan van mijn eigen gevoel, terwijl ik dat vroeger wel had. Ik weet nog altijd niet waar mijn grens nu ligt, terwijl ik vorig jaar, tot mijn val in Parijs-Nice eigenlijk, super op schema zat en wist waar ik aan toe was. Nu is het nog afwachten, maar ik verwacht wel dat het in orde zal komen. Mijn lichaam reageert niet zoals voor mijn val op zware inspanningen. Het is anders. Dat kan ik toegeven, maar is dat echt ‘last hebben’? Ik ben zes of zeven jaar geleden geopeerd aan mijn knie. Af en toe speelt die ook op na zware inspanningen. Dat is nu vergelijkbaar. Is dat last hebben? Ja en neen, het is een zeurende pijn, maar meer ook niet.”

Meer sportnieuws