© peter vandenbulcke

Paardensport jumping mechelen - Jean Pierre Quisquater al 35 jaar betrokken bij Vlaanderens Kerstjumping

“Vandaag is dat kindje 35 jaar en het ziet er nog goed uit”

Zijn tuin ligt er wat troosteloos en verwilderd bij. Gelukkig komt er volgend jaar heel wat tijd vrij, want voor Jean Pierre Quisquater uit Keerbergen is het definitief voorbij. Jumping Mechelen bestaat dit jaar 35 jaar en evenveel jaren was Jean Pierre Quisquater van de partij. Nu hij de leeftijd van 75 jaar bereikt heeft, mag hij officieel niet langer functioneren als jurylid. In de Nekkerhal was hij zelfs juryvoorzitter. Op 30 december zwaait hij definitief af.

kris van loo

Op elke wedstrijd waar hij dit jaar jureerde, werd hij in de bloemetjes gezet. Het was telkens de laatste keer. In Mechelen zal hij evenwel nog een tijdje blijven zitten: “Althans, dat hoop ik toch. Als jury is mijn tijd gekomen, maar ik ben nog bestuurslid van Jumping Mechelen en schatbewaarder en die functies wil ik nog een tijdje bekleden”, zegt Quisquater.

Wanneer kwam Jumping Mechelen in je leven?

Jean Pierre Quiquater: “35 jaar geleden organiseerde Eric Wauters zijn eerste ‘Jumping Mechelen’, bij hem thuis in Putte-Peulis. Ik was jurylid uit de buurgemeente Keerbergen, we kenden elkaar van wedstrijden en hij had juryleden nodig voor zijn jumping. Ik ben dus van bij de allereerste editie betrokken bij Jumping Mechelen. 21 jaar geleden werd ik gevraagd om het bestuur van Jumping Mechelen te versterken.”

Jumping Mechelen is voor heel veel medewerkers dé wipplank van hun carrière geweest?

“Eric Wauters heeft ons allemaal kansen gegeven. Zonder Eric Wauters had mijn leven er helemaal anders uitgezien. Hij organiseerde niet alleen in Mechelen, later werd hij ook als organisator gevraagd voor Brussel, Monaco, Leeuwaarden,… en telkens nam hij zijn team mee. Eric Wauters heeft heel veel deuren geopend. Ik kan terugblikken op een rijke loopbaan. Ik jureerde in Qatar, Koeweit, Abu Dhabi, Teheran, Tripoli, Caïro, Istanbul, Tetouan in Marokko, overal ben ik gaan jureren. Stuk voor stuk landen en steden waar je anders nooit komt en dat allemaal dankzij de paardensport.”

Hoe anders is Jumping Mechelen in vergelijking met 35 jaar geleden?

“Kort samengevat is het veel groter en complexer geworden. Eén vergelijking, de eerste editie van Jumping Mechelen voorzag 1 miljoen prijzengeld, Belgische frank, vandaag zal dat ongeveer hetzelfde bedrag zijn, in euro. Onze eerste keer in de Nekkerhal hebben we letterlijk alles binnen gezet, omdat de Nekkerhal te groot was. Vandaag bouwen we rond de Nekkerhal een tentencomplex van dezelfde oppervlakte als de Nekkerhal. We zijn in 35 jaar verdubbeld in oppervlakte. We evolueerden van 50 naar 350 medewerkers. Mechelen is de grootste Europese indoorwedstrijd geworden. Je vroeg wat er anders was, maar er is ook veel hetzelfde gebleven. Onze sponsors bijvoorbeeld. We noemen ze inmiddels partners. KBC en Nashuatec, nu Ricoh, waren er van bij de eerste editie bij. Dat is ook uitzonderlijk. Ik ken weinig organisatoren die al 35 jaar dezelfde sponsor hebben.”

Wat was jouw mooiste ‘Mechelen’?

“De eerste. Omdat het een nooit geziene wedstrijd was, over meerdere dagen met internationale genodigden. Dat was een unieke gebeurtenis in België waar veel stress aan voorafging. En er was een toffe bar! Het was een succes over de hele lijn en Jumping Mechelen was geboren. Een geboorte is altijd iets mooi en heel speciaal hé! Vandaag is dat kindje 35 jaar en het ziet er nog goed uit. Het wordt omringd door een goed geoliede en gemotiveerde, enthousiaste ploeg. En ik ben dan wel geen juryvoorzitter meer, ik laat Mechelen niet los, ik ben er nog niet weg.”

Meer sportnieuws