De misverstanden bewijzen het: het Snelle Respons Team (SRT) heeft momenteel een imagoprobleem.

Foto: WAS

De misverstanden bewijzen het: het Snelle Respons Team (SRT) heeft momenteel een imagoprobleem.

Print

De discussie over het Snelle Respons Team (SRT) van de Antwerpse politie zal nog wel even blijven woeden. Dat heeft veel te maken met onduidelijkheid over wat dat SRT nu eigenlijk precies is. Bij de aankondiging van het nieuwe team in het voorjaar, kort na de gebeurtenissen rond Charlie Hebdo in Parijs, ontstond de indruk dat Antwerpen een soort zwaarbewapende antiterreurbrigade kreeg.

Ruim anderhalve maand na de start in september probeerde het stadsbestuur dat beeld al wat te nuanceren: het SRT had in september 38 verdachten opgepakt, geen geringe score. Het team werd ingezet voor geweldsdelicten, gewapende incidenten, arrestaties van zware jongens, assistentie bij achtervolgingen en pogingen tot zelfdoding. Dat was al een heel ander verhaal. Logischer ook, want Antwerpen wordt – gelukkig – niet dagelijks geconfronteerd met terreuracties en bomaanslagen.

Maar de perceptie was al gecreëerd en de oppositie wette haar messen. Het wachten was nu op enkele incidenten. En die kwamen er. Het optreden van het SRT na de grappig bedoelde tweet, de plastic kogel waarmee het hysterische veertienjarige Syrische meisje onschadelijk was gemaakt... Perfecte munitie voor sp.a, Groen en PVDA om het team af te schieten.

Daarbij ontstonden heel wat misverstanden. Een luchtdrukwapen werd een oorlogstuig genoemd en het leek alsof de Antwerpse politie een antiterreursectie had afgestuurd op een weerloos tienermeisje. Nogmaals, die indruk had het stadsbestuur zelf mee gewekt door de manier waarop ze het SRT in de markt had gezet. Daar móést wel politieke heibel van komen.

De aanpak van het SRT van de incidenten zelf blijft voor discussie vatbaar. Maar het bestaan van zo’n team op zich is vrij normaal. Brussel en Gent hebben het al jaren. Het gaat om een eenheid die qua bewapening en opleiding het midden houdt tussen de gewone politiemanschappen en die van het Bijzonder Bijstandsteam (BBT), dat uitrukt als de nood het hoogst is. Het SRT is bestemd voor situaties waarin de veiligheid van burgers en andere politiemensen in gevaar is. In die zin moet het een lacune in de bezetting van het Antwerpse korps vullen.

De misverstanden bewijzen het: het SRT heeft momenteel een imagoprobleem. De situatie doet ons wat denken aan de aankondiging dat er militairen naar Antwerpen zouden komen voor extra bewaking van de joodse buurt en andere kwetsbare plaatsen. Antwerpen, en bij uitbreiding heel Vlaanderen, stond op z’n kop, maar wie maakt er zich enkele maanden later nog druk om?

Mogelijk gaat het met het SRT ook zo. Wellicht was het beter geweest als het team met iets minder toeters en bellen was aangekondigd, zodat niet het beeld was ontstaan van een stel rambo’s in een robocop-uitrusting. Maar het kwam burgemeester Bart De Wever nu eenmaal goed uit om via het SRT zijn imago als de hoeder van law and order in zijn stad dik in de verf te zetten.

Misschien moet het SRT gewoon eerst een jaar zijn werk doen voordat de rekening wordt gemaakt. Twee maanden is geen faire proefperiode. Het Antwerpse korps heeft recht op leertijd en zal de eerder genoemde incidenten ongetwijfeld zelf intern ook uitgebreid hebben besproken.

.

Nu in het nieuws