De Antwerpse deejay en producer Merdan Taplak groeide op met Turkse televisie en Belgische frieten. Zijn dubbele achtergrond zorgt voor een verrassende blik op de stad en de wereld. Die deelt hij elke week in de weekendkrant van Gazet van Antwerpen.

Merdan Taplak: “En vriendelijk dat ze daar zijn!”

Foto: Diego Franssens

Merdan Taplak: “En vriendelijk dat ze daar zijn!”

Print

Zij doet haar job niet zo graag, dacht ik meteen. Of ze had een baaldag. Met een overdreven nonchalance gooide ze onze zakken in de koffer en vroeg ze: “Donde?!” Ik probeerde het adres, in mijn beste Spaans, nog zelf even te zeggen, maar geduldig was ze ook al niet. Terwijl we over de baan richting Barcelona-centrum slingerden en zij intussen op haar gsm bleef tokkelen, concludeerde ik dat zij wel de meest onbeleefde taxichauffeur was die ik ooit had ontmoet.

Nog maar eens bevestigd in mijn overtuiging dat toeristen met alle egards behandeld moeten worden. Een kleine moeite, maar ontzettend bepalend voor je toeristische ervaring: “En vriendelijk dat ze daar zijn!”

Dus zie ik in Antwerpen een toerist een stadsplannetje openvouwen, dan word ik de gedienstigheid zelve. Ik gooi mijn veloke aan de kant, doe gauw even een praatje in de desbetreffende taal - “Herzlich willkommen!” “Bienvenue à Anvers!” “Kuwakaribisha!” - en begin spontaan te vertellen over de eerste wolkenkrabber van Europa - “the Tower of the Peasants”, probeer ik dan maar - en de V1’s en V2’s.

Ik geef hen de openingstijdens van het Rubenshuis mee en ik gooi er meteen wat culinaire tips bovenop. “De kortste weg naar het Centraal Station?”, vroeg een gehaaste Japanner me eens. No problemo! Met een grote glimlach op mijn gezicht, gesticuleerde ik wild de kortste weg naar onze Middenstatie. Ik hielp de man op pad, zodat hij tijdig de trein naar Parijs zou halen. Voldaan liep ik verder, klaar om de volgende hulpeloze toerist bij de hand te nemen.

De verbazing was groot toen ik twintig minuten later opnieuw op dezelfde man botste - zweetparels op het voorhoofd. Hij was duidelijk nog niet in het Centraal Station geraakt. Had ik die man nu gewoon een blokje rond gestuurd? Nu ja, in Parijs valt nu ook weer niet zoveel te beleven hé.