“Het enige wat je Bonny zou kunnen verwijten is dat hij te snel is willen gaan”

Johan Bonny. Foto: BELGA

Standpunt

“Het enige wat je Bonny zou kunnen verwijten is dat hij te snel is willen gaan”

Print

Niet Johan Bonny, de bisschop van Antwerpen, maar Jozef De Kesel van Brugge wordt de nieuwe aartsbisschop van België. Bonny en De Kesel zitten met hun visie op de Kerk min of meer op dezelfde progressieve lijn. De benoeming van De Kesel betekent zonder meer een breuk met het conservatieve beleid van de huidige aartsbisschop Léonard. Maar de Kerk had met de aanstelling van Johan Bonny een veel krachtiger signaal van vernieuwing kunnen geven.

Toen paus Franciscus twee jaar geleden aantrad, ging voor veel gelovigen de zon weer schijnen. De meer progressieve vleugel van de Kerk hoopte op snelle hervormingen. En die hoop leek gegrond. Franciscus begon meteen met een grote schoonmaak in de Curie en riep een synode over het gezin samen. Johan Bonny voelde zich door dat laatste initiatief enorm aangesproken. “Iets in mij zei: ik moet wat doen”, vertelde hij in een interview met deze krant. En hij deed wat. Hij schreef helemaal in zijn eentje een open brief waarin hij erg ver ging in zijn pleidooi voor hervormingen. De bisschop kreeg veel lof voor zijn initiatief. Maar oogstte ook veel kritiek, al was die niet altijd openlijk. Toch werd Johan Bonny vorige maand nog door de Belgische bisschoppen uitgekozen om hen te vertegenwoordigen op de bisschoppensynode over het gezin. Het Vaticaan aanvaardde zijn kandidatuur. Niets leek zijn benoeming tot aartsbisschop nog in de weg te staan. Waar is het dan toch nog misgelopen?

Op geen enkele manier heeft de bisschop van Antwerpen fouten gemaakt in zijn functie, in zijn communicatie, in de manier waarop hij de pedofilieschandalen in zijn bisdom heeft aangepakt. Bonny wordt op handen gedragen door zijn gelovigen en door heel veel niet- en andersgelovigen. Het enige wat je hem zou kunnen verwijten is dat hij te snel is willen gaan. “Ik weet dat ik mijn nek heb uitgestoken”, zei hij vorig jaar nadat hij de brief had gepubliceerd. En met je nek uitsteken bereik je in de Kerk doorgaans niet veel. De Kerk hervormen is een werk van zeer lange adem dat zich doorgaans buiten de schijnwerpers afspeelt. Wie in het licht treedt, krijgt het moeilijk. Dat heeft paus Franciscus al meermaals ondervonden. En ook Johan Bonny ervaart dat nu: er is niet voor hem gekozen maar voor een voorzichtige hervormer die in de schaduw werkt en niemand bruuskeert.

De keuze voor Jozef De Kesel is zeker geen keuze tegen vernieuwingen. Hij staat puur inhoudelijk niet zo ver van zijn Antwerpse collega en hij heeft een langere staat van dienst, maar hij straalt niet dezelfde vastberadenheid uit als Johan Bonny. Toen De Kesel in Middelkerke een priester had benoemd die eerder was veroordeeld voor pedofilie, duurde het veel te lang voor hij inzag dat hij een verkeerde beslissing had genomen. Hij maakte toen een serieuze inschattingsfout, waarmee hij veel mensen heeft gekwetst. Daarvoor heeft hij zijn excuses aangeboden, maar erg krachtdadig was zijn optreden niet. Hij zal het als aartsbisschop anders moeten aanpakken.

Hoe dan ook, Johan Bonny blijft in Antwerpen. Dat is een zegen voor de stad. En niet getreurd: een man met zijn capaciteiten maakt zeker nog eens kans op een hogere functie. Zijn tijd is niet voorbij. Het gaat gewoon allemaal heel erg langzaam in de Kerk.

MEEST RECENT