Hysterie leidt nergens toe. Dat bleek al overduidelijk in het geval van De Blokkendoos.

Foto: Frederik Beyens

Hysterie leidt nergens toe. Dat bleek al overduidelijk in het geval van De Blokkendoos.

Print
Eens te meer is een Antwerps schooltje het onderwerp van een discussie die de emoties hoog doet oplaaien.

Twee jaar geleden werd een juf van De Blokkendoos op het Kiel verdacht van seksueel misbruik van een kind. Na grondig onderzoek bleek dat de juf niets te verwijten viel, maar het kwaad was geschied. Een aantal mensen hield aan dit incident blijvende letsels over. 
Hetzelfde dreigt nu met het geval van vermeend gewelddadig gedrag in de school De Bijtjes in de Offerandestraat. 
Weer wordt een juf beschuldigd, ditmaal zelfs van poging tot ophanging van een van haar kleuters. 

Wie wordt kinderjuf met dergelijke zieke ideeën? Dat is een van de eerste gedachten die je invallen bij zo’n verhaal. 
Maar uiteraard zijn feiten heilig en daarom moet alle vertrouwen worden gesteld in het gerechtelijk onderzoek. 
Hysterie leidt nergens toe. Dat bleek overduidelijk in het geval van De Blokkendoos. Ouders en sympathisanten van het vermeende slachtoffertje kwamen toen op straat en eisten het vel van de juf, die achteraf na diepgaand onderzoek onschuldig bleek te zijn. 

Alle betrokken partijen lijken nu van die affaire te hebben geleerd. Een groep ouders kwam weliswaar gisteren bijeen om te demonstreren bij de school, en op de sociale media was de verwachte bagger te lezen, maar over het algemeen waren de reacties sereen. Vrijwel iedereen leek vooral van plan om het incident in de kiem te smoren en vooral niet te laten escaleren. 
Verdachte voorvallen met kinderen blijven een topprioriteit voor onze instellingen. Elk voorval dat vragen oproept, moet antwoorden krijgen die bevredigend zijn. 

Maar incidenten mogen niet bij voorbaat worden geklasseerd in een categorie van xenofobie en racisme. Elke jonge leerkracht in ons onderwijs weet in welke multiculturele situatie hij of zij terechtkomt, en de ambitie om op een positieve manier om te gaan met die diversiteit is wellicht een van de belangrijkste drijfveren om iets te presteren in die schoolloopbaan. 

Onze leerkrachten verdienen dan ook het voordeel van de twijfel. Ook in gevallen waarin sprake is van discussie, zoals bij De Blokkendoos en De Bijtjes. Ik kan mij niet voorstellen dat een juf een kleuter ophangt aan een touw. U wel? Maar ik vind wel dat zo’n geval grondig moet worden onderzocht, al is het maar om de ouders gerust te stellen. 

Elk kind, ongeacht de kleur of andere achtergrondfactoren, heeft in onze samenleving recht op dezelfde menswaardige en uiteraard ook geweldloze behandeling. Ik ga ervan uit dat al onze leerkrachten daar ook zo over denken. Het is helaas niet uitgesloten dat zich heel af en toe een ziekelijke afwijking van die morele regel voordoet. Maar in het geval van De Bijtjes in Antwerpen-Noord lijkt dat vooralsnog niet het geval. 
 

.

Nu in het nieuws