“Het lijkt erop dat de tijd voorbij is van de kop in het zand steken, panikeren en politieke discussies in het ijle voeren.”

Foto: BELGA

“Het lijkt erop dat de tijd voorbij is van de kop in het zand steken, panikeren en politieke discussies in het ijle voeren.”

Print

Komt het dan toch door de foto van de dode Aylan op de vloedlijn van het Turkse strand? Of door de hallucinante beelden van het Keleti-station in Boedapest? Zijn het de tentjes voor de deur van de Dienst Vreemdelingenzaken in Brussel? Of gewoon de eerste kille nachten?

In ieder geval lijkt het erop dat we niet langer totaal verlamd en ontzet naar de stroom vluchtelingen zitten te kijken, maar dat we de handen uit de mouwen steken. Iedereen op zijn terrein en op zijn manier. Eindelijk.

Behalve staatssecretaris Theo Francken en de Dienst Vreemdelingenzaken leken er tot nu toe niet al te veel excellenties en overheidsdiensten bezig te zijn met de vluchtelingenproblematiek. Maar dat was volgens Geert Bourgeois en Liesbeth Homans maar schijn. De Vlaamse ministers hebben de voorbije weken hard gewerkt en zijn er klaar voor: leeflonen, huisvesting, inburgering, onderwijs … Vlaanderen zal een warm maar niet vrijblijvend beleid voeren, belooft de minister-president. De eerste vluchtelingen hebben inmiddels hun intrek genomen in de kazerne van Sijsele. Sint-Niklaas en andere kazernes in Wallonië gaan deze week open. Er wordt volop personeel aangeworven. De federale regering is eindelijk ook tot de conclusie gekomen dat tentjes niet thuishoren in een Brussels park. Er wordt gezorgd voor een comfortabeler onderkomen voor de mensen die wachten op papieren.

Bovendien blijkt uit onze rondvraag bij de gemeenten van de provincie Antwerpen dat een meerderheid zich voorbereidt op de opvang van meer asielzoekers. Er wordt volop naar woningen gezocht. Er wordt nagedacht over gemeenschapsdienst. En gisteren riepen de drie geloofsgemeenschappen van Antwerpen, Joden, katholieken en moslims, de overheid op om een menswaardig vluchtelingenbeleid te voeren. Alle drie willen ze daaraan meewerken.

Het lijkt erop dat de tijd voorbij is van de kop in het zand steken, panikeren en politieke discussies in het ijle voeren. We zijn bekomen van de eerste schok. Maatregelen en plannen krijgen concreet vorm. Eindelijk.

Voor veel mensen van goede wil duurde het echter veel te lang voor de overheid deed wat ze moest doen. Gisteren organiseerden vrijwilligers een grote hulpactie voor de gestrande vluchtelingen in Calais. Jammer genoeg verliep die niet zoals gewenst. De vrijwilligers hadden de enorme nood in het kamp en de wanhoop van de vluchtelingen onderschat. Hun wagens werden bestormd, ze konden niet eens alles uitdelen. De Franse politie stond erbij en keek ernaar. Dat is intriest én schandalig.

Onze overheid moet het zeker anders aanpakken. Burgers die hulp willen bieden, moeten kunnen rekenen op een degelijke begeleiding en op een sterke organisatie. Vrijwillige hulpverleners kunnen en moeten een belangrijke rol spelen in de opvang van asielzoekers. Ze mogen zeker niet worden ontmoedigd, want het engagement van zo veel mogelijk burgers is de beste garantie op een vlotte integratie van de vluchtelingen.

MEEST RECENT