Ruige ruiter: Jos Verlooy (19) uit Grobbendonk

Foto: Joren De Weerdt

Ruige ruiter: Jos Verlooy (19) uit Grobbendonk

Eén balk was hij in Las Vegas verwijderd van het heldendom. Zijn paard Domino stootte in de laatste hindernis één balk om. Het verschil tussen een eerste en een vijfde plaats. “Ik had op die wereldbekerfinale de jongste winnaar ooit kunnen zijn”, beseft Jos Verlooy. Hij heeft er nachtenlang van wakker geleden. Toch werd toen voor de hele wereld duidelijk dat aan de rand van het ­Kempense dorp ­Grobbendonk een toptalent woont: de negentienjarige ruiter Jos Verlooy.

Jongensdromen om brandweerman of advocaat te worden, heeft Jos Verlooy nooit gehad. “Als je ­tussen de paarden leeft, moet je toch eens proberen om op zo’n paard te rijden. Dat lukte. Ik won zelfs snel enkele wedstrijden. Dat motiveerde me. Maar in de lagere school durfde ik mijn vrienden niet te ver­tellen dat de paardensport mijn favoriete sport was. Want paardrijden, dat klinkt meisjesachtig. Dat vond ik toen toch. Paardrijden, dat was Black Beauty, hé. Dus wanneer ze me op school vroegen welke sport ik deed, antwoordde ik voetbal. Dat deed ik ook, maar paardrijden ging me beter af.”

In het kantoor naast de binnenpiste hangen foto’s van een piepjonge winnaar. Ook Jos’ ouders reden heel wat prijzen bij elkaar. Zit het in de genen? “Ik denk het wel”, meent Jos. “Het is veel moeilijker om op dit niveau te presteren als je de ervaring van je ouders niet hebt. Wat zij de voorbije veertig jaar ­hebben geleerd, kreeg ik al mee toen ik zeven was. De ­ruiters die vandaag op het hoogste niveau meedoen, zijn allemaal kinderen van ruiters. Constant Van ­Paesschen, Olivier en Nicola Philippaerts, ik.”

Lees het volledige verhaal zaterdag in CittA Kempen, gratis bij Gazet van Antwerpen

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio