‘Een maand om snel  te vergeten’

Brent Luyckx in Azerbeidzjan. Foto: Bram Vandecapelle

WielrennenRonde van Azerbeidzjan - Brent Luyckx moet in tweede rit al opgeven met buikgriep

‘Een maand om snel te vergeten’

Print

Na een ondermaatse 19de plaats op het BK tijdrijden voor beloften was Brent Luyckx hypergemotiveerd om er in de Ronde van Azerbeidzjan een lap op te geven. In de eerste etappe eindigde de 19-jarige Oostmallenaar nog aardig 29ste. Maar opnieuw sloeg het noodlot toe. Een buikgriep en een slapeloze nacht deden de renner van Leopard halfweg de tweede rit opgeven. ‘De ellende mag eens stoppen. Dit is een maand om snel te vergeten.’

Neen, Team Leopard heeft de voorbije maand nog niet veel plezier beleefd aan Brent Luyckx. Het Belgisch kampioenschap tijdrijden, waar de tweedejaarsbelofte uit Oostmalle willens nillens naar had gepiekt, liep uit op een sisser. Dan maar revanche in de Ronde van Azerbeidzjan, dacht de 19-jarige hardrijder vooraf. In de eerste rit eindigde Luyckx in de voorwacht van het peloton. ‘De benen voelden goed. Ik keek er naar uit om in deze Ronde tussen de buitenlandse profrenners aan de bondscoach, de ploeg en mezelf te bewijzen dat ik dit jaar weer een stap voorwaarts zette.’

Maar na 92km in de tweede etappe tussen Baku en Ismayilli stapte Luyckx uit koers. ‘In de nacht van woensdag op donderdag heb ik geen oog dicht gedaan. Ik had ferme buikpijn en ben enkele keren echt naar het toilet moeten hollen. Wellicht heb ik buikgriep. Waarschijnlijk heb ik iets slechts gegeten of door groentjes die in ongekookt water werden klaargemaakt’, zegt Luyckx vanop zijn ziekbed.

De opgave is een ferme streep door zijn rekening. Niet alleen mist het jonge tijdrittalent van Leopard flink wat wedstrijdkilometers. Maar nog erger is dat hij pas maandagavond terug naar huis kan. ‘Rechtstreekse vluchten van Azerbeidzjan naar België zijn er niet. Ik zal dus nog tot zondagavond mee moeten reizen met de ploeg, om dan maandagavond na een tussenstop in Milaan thuis te komen.’

Ook van trainen zal niet veel in huis komen in Azerbeidzjan. ‘Eerst zal ik wat moeten uitzieken. Eenmaal ik genezen ben, zou ik graag zo snel mogelijk opnieuw willen trainen. Al is dat hier niet eenvoudig. Wie de wegen hier niet kent, rijdt al snel verloren. En bovendien raadt de organisatie aan om niet alleen op pad te gaan. De Azerbeidzjaanse chauffeurs zijn niet vertrouwd met renners op hun wegen. En ook hun rijstijl is op zijn minst roekeloos te noemen’, zegt de renner die bij de nieuwelingen de roepnaam de Kannibaal van Oostmalle meekreeg.

Hoe het nu verder moet met Luyckx weet hij zelf niet. ‘In België ga ik mijn bloed laten trekken. Ik wil weten wat er loos is met mijn lichaam. Maar ik wil zo snel mogelijk op niveau komen. Ik zette mijn studie sportmarketing voor twee jaar in de koelkast. In overleg met mijn ouders heb ik besloten om twee jaar alles op de koers te zetten in de hoop na volgend seizoen een profcontract te versieren. Dat acht ik ook mogelijk. Vorig jaar was ik bij EFC vooral actief in kermiskoersen in België, dit jaar kan ik met Leopard een redelijk internationaal programma afwerken. Ik hoop dat ik nog stappen vooruit kan zetten.’

MEER SPORTNIEUWS