Van Eynde probeerde onderzoek voortdurend te manipuleren

Foto: Joris Herregods

Van Eynde probeerde onderzoek voortdurend te manipuleren

Print
Westerlo -

Luc Van Eynde (55) heeft altijd iedere medewerking aan het onderzoek naar de dood van zijn echtgenote Carine Vangeel (46) geweigerd. “Ik beroep me op mijn zwijgrecht”, was het standaardantwoord op elke vraag van de speurders. Buiten het verhoorlokaal probeerde hij echter getuigen te ronselen die een verklaring in zijn voordeel wilden afleggen.

De beschuldigde had eerst zijn moeder opgegeven als alibi, maar dat werd onderuit gehaald door het telefonie-onderzoek. Hij benaderde vervolgens minstens zes andere personen met de vraag aan de speurders te vertellen dat hij met hem of haar naar de nachtwinkel was geweest om sigaretten te kopen en dat ze vervolgens samen frietjes waren gaan eten. Toen hij in oktober 2013 achter de tralies belandde, schakelde hij zijn bejaarde moeder daarvoor in.

“Hij moet er geen schrik van hebben. Hij moet gewoon maar één keer een verklaring afleggen en dat is het. Zeg dat hij er 1,5 voor krijgt en dat er achteraf nog meer zal volgen”, hadden de speurders hem via de telefoontap aan zijn moeder horen zeggen. Met die 1,5 bedoelde hij volgens hen 1.500 euro en met die “achteraf” doelde hij mogelijk op de levensverzekering van Carine, waarvan hij de begunstigde was.

Naast een alibi zocht hij ook iemand die wilde zeggen dat Carine met de computer kon werken, zodat ze zelf haar afscheidsbrief kon geschreven hebben. Hij vond echter niemand bereid om hem te helpen.

Vlak voor de start van zijn assisenproces had hij vanuit de gevangenis onder een andere naam contact opgenomen met de advocaat van de burgerlijke partijen in een poging om hun strategie te achterhalen. “Ik mag doodvallen als ik dat gedaan heb”, ontkende hij toen. Vrijdag gaf hij wel toe dat hij dat telefoontje gemaakt had, maar hij had dat “zonder bedoeling” gedaan.

Zijn pogingen om het onderzoek te manipuleren, de websites over zelfmoord die Carine met haar gebrekkige computerkennis niet zelf bezocht kon hebben, de resultaten van het telefonie-onderzoek, de afscheidsbrief die ze niet zelf geschreven kon hebben, het feit dat niemand kon bevestigen dat ze depressief was, zijn schulden en de 3.150 euro die hij na haar dood had afgehaald, wijzen volgens de speurders eerder in de richting van moord dan zelfmoord.

Daar komt nog bij dat hij in 2002 ook al zijn eerste echtgenote Bea wilde vermoorden. Hij had haar bedwelmd met chloroform in het Netekanaal willen smijten, maar bedacht zich op het laatste nippertje. Volgens de speurders zijn er echter tal van overeenkomsten tussen beide dossiers. “Bea wilde ook van hem scheiden, omdat hij de schulden bleef opstapelen. Hij had geruchten verspreid dat ze depressief was, omdat hij het toen ook op een zelfmoord wilde laten lijken.”

MEEST RECENT

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio