"Combinatie van rancuneuze interne afrekening én politieke, opportunistische zuivering"

Tom Meeuws. Foto: FRBE

"Combinatie van rancuneuze interne afrekening én politieke, opportunistische zuivering"

Print
Fast en Furious, zo kun je de nu ex-directeur van De Lijn Antwerpen, Tom Meeuws, beschrijven. Niet het gemakkelijkste en het soepelste karakter, maar – daar was iedereen het over eens – zonder twijfel een man met visie.

Iedereen die in het verleden kort bij De Lijn stond, wist het: openbaar vervoer was in Antwerpen decennia gewoon een puinhoop, de mentaliteit was redelijk middeleeuws en de achterstand op allerlei vlakken enorm. 

Tom Meeuws (44) wou het anders aanpakken. Hij ging er met volle vaart tegenaan, zag de problemen, maar vooral de opportuniteiten. Een van die opportuniteiten was het zo snel mogelijk en met zo veel mogelijk toeters en bellen de al jarenlang ongebruikte metrotunnel onder de Turnhoutsebaan terugschenken aan de bevolking. Zijn redenering sneed hout: “Er ligt veel geld van de belastingbetaler onder de grond, tijd om het te laten renderen.” 

Uit een interview dat we voor een speciale editie van ons stadsmagazine CittA twee weken geleden hadden afgenomen, spreekt zijn ambitie en zijn visie: “Neem de Tram, krijg de Stad”. Meeuws geloofde rotsvast in de rol van de tram in de verdere ontwikkeling van de stedelijke mobiliteit. “De sterren”, zo zei hij optimistisch, “hebben nog nooit zo gunstig gestaan om veranderingen aan te brengen.” 

Maar hij heeft zich blijkbaar vergist. Intern gingen de veranderingen van Tom Meeuws blijkbaar te snel voor een aantal mensen. Maar hij kwam vooral onder vuur te liggen vanuit het Antwerpse stadhuis. Het was stilaan geen geheim meer dat Tom Meeuws, ex-bestuurder van de stad onder Patrick Janssens, van het huidige bestuur op geen enkele politieke steun kon rekenen. 
De voorbije maanden waren er geregeld confrontaties. Dat Meeuws bij de feestelijke opening van de Reuzenpijp zowat heel Borgerhout en De Roma betrok, werd op ’t Schoon Verdiep blijkbaar gezien als een vorm van oppositie, zo bevestigen verschillende betrokkenen. Borgerhout is voor het stadhuis immers vijandelijk gebied. Achter de schermen werden er heel wat robbertjes gevochten. 

Toen in december de vroegere NMBS-baas Marc Descheemaecker door de N-VA tot nieuwe voorzitter van De Lijn werd benoemd, werd de druk op Meeuws steeds groter. Zo intervenieerde Descheemaecker rechtstreeks in verband met een van de talrijke spreekbeurten die Meeuws hield in Antwerpen. De N-VA eiste ook plots dat er in allerijl een wandeling door de Reuzenpijp werd opgezet. Bedoeling was om zo een aantal politici in het zonnetje te zetten, omdat men van oordeel was dat Meeuws zelf te veel in de plaatselijke pers kwam. In de feestplanning rond de Reuzenpijp staat ook dat duizenden Antwerpenaars te voet door de pijp mogen wandelen. 

Toen Meeuws zich liet ontvallen dat die wandeling “beter zou worden aangepakt dan de wandeling over de pontonbrug”, werd ook dat hem zwaar aangewreven. Kortom, oude en nieuwe afrekeningen op stadsniveau. Het ontslag van Tom Meeuws lijkt een combinatie van een rancuneuze interne De Lijn-afrekening én een politieke, opportunistische zuivering.
Zoals dat gaat, is daarbij naarstig gezocht naar de nodige stokken. 

Barbertje moest hangen. Onder meer een anonieme brief zorgde daarvoor. “Een zwarte dag voor het Antwerps openbaar vervoer”, aldus specialist Herman Welter. In Antwerpen rijdt niet enkel de tram ondergronds, maar ook de politiek. 
 

 

.

Nu in het nieuws