Naar nieuwe krachtmeting

Print

De drie vakbonden wijzen de bijsturingen van de regering aan het sociaal akkoord rond de bruggepensioneerden of SWT’ers duidelijk af, maar hun toonaard verschilt.

Het ABVV zegt vlakaf “neen” en zou het liefst onmiddellijk nieuwe stakingen uitroepen. Het ACV is ook erg kritisch voor de regeringsplannen, maar wil eerst verduidelijkingen vooraleer een definitief standpunt in te nemen. Het liberaal syndicaat zit daar ergens tussenin. De ACLVB verwerpt de aanpassingen en wil overleggen met de andere vakbonden over eventuele acties.

Even het geheugen opfrissen. Binnen de Groep van Tien - werknemers en werkgevers - kwam het vorige week tot een unaniem akkoord om de strengere sollicitatieplicht voor nieuwe bruggepensioneerden en oudere werklozen - zoals vooropgesteld in het federaal regeerakkoord - af te zwakken. Op zich is dat een prestatie. Patroons en vakbonden die het helemaal eens zijn over een heikel sociaal onderwerp, dat is niet evident.

Toch wilde de regering-Michel het akkoord niet zomaar overnemen. Open Vld en N-VA vonden dat de bijsturingen te ver gingen en het kernkabinet kwam tot een eigen akkoord. Zo werd de notie “aangepaste beschikbaarheid” voor SWT’ers uitgevonden. Oudere werklozen mogen niet passief blijven, maar krijgen wel een mildere behandeling dan hun jongere collega’s.

Waarna de vakbonden weer op hun achterste poten gingen staan. De regering mocht niet morrelen aan hun akkoord. Het was te nemen of te laten, het was “één en ondeelbaar”.

Ondanks de gecontesteerde aanpassingen heeft de christelijke vakbond de deur gisteren toch niet helemaal toegeslagen. Het ACV wil verduidelijkingen over het begrip “aangepaste beschikbaarheid”. Blijkbaar heeft de regering dat nog niet voldoende uitgelegd aan de sociale partners. Misschien omdat ze zelf nog niet juist weet wat ze daarmee bedoelt.

Maar in feite gaat het om méér dan een vraag om uitleg. Wat het ACV met zijn vraag eigenlijk bedoelt, is dat er ruimte moet komen voor nieuwe onderhandelingen met de regering. “Laten we samen opnieuw aan de tafel zitten”, is de boodschap van Marc Leemans. De christelijke vakbond heeft een traditie van praten en onderhandelingen vooraleer met stakingen te dreigen.

Dat is geen domme strategie. Met zijn initiatief legt Leemans nu de bal opnieuw in het kamp van de - verdeelde - regering. Die moet kleur bekennen. Gaat ze in op de uitnodiging van het ACV, of vindt ze dat het nu wel genoeg is geweest met de inspraak van de sociale partners en blijven de topministers bij hun aanpassingen? Met andere woorden: hoeveel is de sociale vrede de regering waard? Want indien het ACV zonder meer wandelen wordt gestuurd komen er geheid nieuwe stakingen op ons af.

Kris Peeters (CD&V) wil alvast opnieuw gaan praten. Bart De Wever (N-VA) laat verstaan dat het tijd is voor beslissingen. Waarop Peeters gisteren fijntjes opmerkte dat de voorzitter van de N-VA geen betrokken partij is… MR en Open Vld lijken De Wever te volgen.

Zo stevenen we wellicht af op een nieuwe krachtmeting binnen de federale regering. De zoveelste zou dat zijn. Op een slecht moment. De begrotingscontrole komt eraan. Die zal veel politieke eensgezindheid vereisen om tot beslissingen te komen. Iets wat op het ogenblik niet aanwezig is. Dat belooft niet veel goeds.

Door Paul Geudens

MEEST RECENT