Stevig cement voor de regering Michel

Print

Wat gaan we doen met onze oudere werklozen en onze bruggepensioneerden? Correctie: die laatste categorie behoort niet langer tot de gepensioneerden, maar wel tot het ‘Stelsel van de Werkloosheid met Bedrijfstoeslag’ (SWT). Het was de bedoeling van de federale regering om deze mensen tot hun 65ste te verplichten actief te blijven solliciteren. Maar de regering vroeg zeer terecht ook naar de visie van de sociale partners, verenigd in de zogenaamde Groep van Tien. En die blijkt niet te geloven in een verregaande activering van werkloze zestigplussers.

Het probleem is zeer bondig samen te vatten. De meeste werkloze zestigplussers staan niet meer te springen om een nieuwe baan, waarin ze vaak tot bijna de helft van hun vorige inkomen moeten inleveren. En anderzijds vullen de meeste werkgevers hun vacatures niet bij voorkeur in met dure oudere werknemers. Aan beide kanten van de arbeidsmarkt zijn dus grondige structurele ingrepen nodig om een nieuw evenwicht te creëren.

De beslissing om de pensioenleeftijd op termijn te verhogen naar 67 jaar is volstrekt logisch in de context van de vergrijzing. Maar die operatie moet wel gepaard gaan met een strategie die zowel werkgevers als werknemers motiveert om oudere arbeidskrachten aan de slag te houden. En op dat gebied is er nog heel veel werk aan de winkel. Want van de oudere werklozen en bruggepensioneerden wil een vijfde eventueel nog wel aan de slag, maar een looninlevering van tien procent is voor hen dan wel het maximum.

De Groep van Tien gelooft niet dat de nieuwe maatregelen van de federale regering zullen leiden tot een oplossing voor het probleem van de oudere werklozen op de arbeidsmarkt. Opmerkelijk is dat werkgeversorganisaties en vakbonden elkaar hierin vinden. Ze sturen daarmee een sterk signaal naar de overheid, die het in de verschillende regeerakkoorden anders had gezien. We zijn benieuwd hoe die overheid nu gaat reageren. Volgt ze het sociaal overleg, of zet ze haar eigen visie door?

De federale regering heeft zichzelf tijd gegeven tot vrijdag om hierover een beslissing te nemen. Ze kan niet om het standpunt van de Groep van Tien heen. Als ze de komende jaren steun verlangt van de sociale partners, dan is haar houding in dit dossier van doorslaggevend belang. Nu al horen we in de wandelgangen dat de vakbonden bereid zijn om als pasmunt voor de pensioendiscussie aan de werkgevers een financiële compensatie toe te staan voor het dekken van de meerkosten voor de eenmaking van de statuten van arbeiders en bedienden.

Opmerkelijk is in elk geval dat de sociale partners voluit hun kans hebben gegrepen om het eens te worden over enkele hete hangijzers. Na jaren van impasse lijkt het sociaal overleg opnieuw op kruissnelheid. Als dat zo is, dan betekent dat zeer goed nieuws. Want het is altijd beter dat er op sociaaleconomisch vlak afspraken worden gemaakt tussen werkgevers en werknemers dan dat de overheid beslissingen moet nemen waarmee niemand echt tevreden is.

Uitkijken dus naar de beslissing die de federale regering vrijdag neemt. Overgangsmaatregelen liggen voor de hand, dit dossier moet kunnen worden ontmijnd. Hopelijk maakt dit besluit het cement tussen de regering en de sociale partners steviger.

.

Nu in het nieuws